Hof stopt Viruswaarheid terug onder Steen

Het Hof in Den Haag heeft vrijdag 26 februari de uitspraak in eerste aanleg van de Voorzieningenrechter, mr. S.J. Hoekstra-van Vliet in Den Haag van  woensdag  16 februari van tafel geveegd. Ik vind dat wel een beetje jammer, want het geeft er weer blijk van dat raadsheren en raadsvrouwen erg gezagsgetrouw zijn….met name over de avondklok die laatstelijk door de Duitsers was ingevoerd om het verzet te kunnen intomen tijdens de Tweede Wereldoorlog. Met deze uitspraak krijgt de wraking tijdens de zitting vorige week woensdag dat deze rechters van het Hof vooringenomen waren extra kleur. De rechterlijke macht deed het in de Tweede Wereldoorlog ook al niet zo best. Zie bijvoorbeeld een artikel in Trema van de hand van Prof. Mr C.J.H. Jansen: De Opstelling van de Nederlandse rechters en raadsheren tijdens de bezetting:

leden van de rechterlijke macht…die hun functies tot geen prijs ten offer wilden brengen (door kritiek te uiten op de bezettende macht)…

De afgelopen week was door de uitspraak een kolderieke week geworden. Eerst dezelfde dag een kort geding bij dezelfde kamer van het Hof om de uitvoerbaarheid bij voorraad te schorsen en dat lukte. Een normaal mens zal dat nooit lukken, die loopt op tegen overbelaste Raadsheren en zal op zijn handen moeten zitten Zo niet de overheid. Die kon de dag van de uitspraak om 16.00 uur bij het Hof terecht. Viruswaarheid slaagde erin tijdens die zitting door hun wrakingsverzoek in de spanning verder op te voeren. Pas om circa 20,30 uur werd duidelijk dat de avondklok om 21,00 uur nog niet van de baan was.

Vervolgens werd door de regering voor de zekerheid op donderdag een nieuwe avondklok wet aan de Tweede Kamer aangeboden die er diezelfde dag over debatteerde en de wet aannam. De wet ging door naar de Eerste Kamer die bij hoge uitzondering op vrijdag bijeen kwam in vergadering, ik geloof dat dat de derde keer in het bestaan van de Eerste Kamer dat dit gebeurde, er tot in de avond over debatteerde en de wet aannam bij hoofdelijke stemming om circa 21.30 uur.

Het hof had inmiddels de zitting van het eigenlijke beroep tegen het vonnis van mr. S.J. Hoekstra-van Vliet gehad en tegen 15.30 uur besloten op vrijdag 26 februari uitspraak te doen. Een week om te wikken en te wegen en het vonnis in stand te houden en een flink aantal avondklokboetes op los zand te plaatsen. Dat had het hof gesierd. Wat niet is, kan nog komen: Viruswaarheid heeft cassatie aangetekend tegen het vonnis.

Over de Foto’s: Vrijdag 19 februari was ik al eenmaal zonder cameras over het Binnenhof gefietst. Daar was de Ministerrad bijeen. Zonder Ferd Grapperhaus natuurlijk, want die zat aan de overkant zijn wetsvoorstel in de Eerste Kamer te verdedigen en wat deed hij dat met duidelijke tegenzin. Niet een enthousiaste minister die blij is een in zijn ogen goed voorstel te verdedigen….Ik ben een camera gaan halen en ben terug gefietst en zag (foto 1) Jair nog steeds rondhangen terwijl De Jonge nog steeds uitgebreid verhalen voor diverse TV camera’s zag houden, want toen was de Ministerraad klaar en waren de meeste ministers en Staatssecretarissen al weg. Beetje IJdel die de Jonge? Oordeel zelf. Hoe krijgt hij zijn haar geknipt overigens? Ook stond er een acteur slechte grappen te maken (foto 3).

Dan blijkt overigens dat Jair niet tevergeefs wacht. De Minister loopt op hem af en samen lopen zee dan een stukje op ten behoeve van de heerlijk ongedwongen TV bij Jinek en wel naar de auto van de Minister die gewoon op de stoep staat voor de deur van de overigens nu gesloten keurige herensociëteit De Witte….andere ministers hebben hun auto’s gewoon op het Binnenhof staan…..

Ik ben verder gefietst naar het Gerechtsgebouw en kon ervan getuige zijn dat een paar belangrijke personages van Viruswaarheid uit de zitting kwamen en ook uitgebreid de pers (voor een deel “vrije pers, wat dat ook moge zijn…”) te woord staan.

Met nog als grappig detail dat een vertegenwoordigster van de “vrije Pers” Willem Engel te woord staat met een schoothondje in de hand dat tijdens het interview bijna in slaap valt…

Coronapoker

“Ferd, wat doe je met dat papier?”
“Ik noteer de punten, Mark”
“Wij houden geen scores bij. Dit kaartspel wordt niet genotuleerd.”
“Pardon.”
Ferd pakt zijn kaarten op. Jaap, Hugo en de anderen volgen. Mark kijkt de kring rond van onder zijn wenkbrauwen. Hij schuift 3 fiches naar voren.
“Avondklok.”
Ingrid gaat mee met 3 fiches: “De middelbare scholen open.”
Hugo gaat mee: “Ik wil naar de kapper.”
Jaap voelt de puntjes van zijn Baard. Het begint toch een probleem te worden. Je wil er goed uitzien bij zo’n persconferentie. Hij schuift 2 fiches bij.
Arie en Carola gaan mee: “Sekswerkers dicht. 80% buitenlanders. Stemmen toch niet.”
“Goed punt, ” Mark schuift weer 2 fiches bij. Jaap kijkt hem aan en legt zijn kaarten op tafel: “De cafés en restaurants kunnen verrekken.”
“Alles voor de ondernemer.”
“Goed heren, laat uw kaarten maar zien.”
Jaap heeft vier azen.

Mark scheurt het papier uit Ferds blok en maakt er een prop van. Hij legt 5 azen op tafel.
“Voor onze helden!”
“Amen.”

Haagse Tingieterij Meeuws&Zoon

Gevelsteen Jan Meeuws 9-11-1840

Aan het eind van een centrumwandeling liep ik door de Schoolstraat richting Tramtunnel-Grotemarkt. Ongeveer halverwege de Schoolstraat viel mijn oog op een “eerste steen” ik maakte er een foto van en thuis ging ik op speurtocht. Zo kwam ik erachter dat Jan Meeuws tot een oud tingietersgeslacht behoorde.

1775 Het tingietersgilde verleent toestemming voor vestiging van een tingieterswinkel met werkplaat aan de Schoolstraat. tekstbron Koos Havelaar-SCHIE.

Meeuws & Zn (tingieterij) (1775-1963).
Verderspeurend zag ik enkele merktekens die het bedrijf gebruikte. Het toeval wil dat we ongeveer een maand geleden thuis ontdekten dat we een klein bekertje gebruiken om theelepeltjes in te zetten, aan de onderkant staat het merkteken van deze tingieter. Toen heb ik er niet verder naar gekeken maar nu kwam het merkteken dat ik op het internet zag en onderaan het bekertje overeen , nu is ook deze cirkel weer rond.

Meeuws &zoon Den Haag Holland. Stappende ooievaar met aal in de bek (bekertje)

Info bron: Koos Havelaar-SCHIE.

De Haagse klok van de gebroeders Hemony

 

Klokstoel

Wandelend over de Fluwelen Burgwal bleef ik even stil staan op de hoek van de Korte Koediefstraat en bekeek de Antonius van Padua / De Boskant kerk.
Het kerkje is in de plaats gekomen van de grote Boskantkerk die aan de Prinsessegracht stond en in 1945 bij een bombardement zwaar werd getroffen. Als kind slopen wij de overgebleven ruïne binnen en speelden tussen de puinhopen, ik herinner mij dat een aantal beelden in de kelders waren opgeslagen.

Ik keek naar de klokkentoren op de Burgwal en zag iets van tekst staan op de klok, maakte er wat foto’s van en bij thuiskomst viel de opbrengst wat tegen. De foto’s hadden niet wat ik ervan verwachtte maar met veel puzzelen kon ik er een tekst van maken en kwam tot dit resultaat.
(FRANCISCVS) HEMONY ME FECIT AMSTELODAMI ANNO DOMINI

Tekstrand HEMONY ME FECIT AMSTELODAMI ANNO DOMINI

Verder speurend kwam ik bij de gebroeders Pieter en François Hemony terecht. De broers waren afkomstig uit Lotharingen. In 1641 goten de gebroeders hun eerste klokken in Nederland en hadden in diverse steden een klokkengieterij. Zij waren de belangrijkste klokkengieters uit de 17e eeuw in de Nederlanden. In een groot aantal steden hangen klokken uit de gieterij van de gebroeders, (zie de site van André Lehr) Zelfs Christiaan Huygens was zeer te spreken over de gebroeders Hemony.
Het jaartal op de klok zelf heb ik niet kunnen achterhalen dat zit net aan de niet zichtbare kant van de klok. Waar de klok vandaan komt heb ik ook niet kunnen achterhalen, misschien uit de oude kerk op de Prinsessegracht maar daar heb ik niets over kunnen vinden.

De Boskantkerk. bron Rijksdienst Cultureel Erfgoed


Tekstbron Wikipedia Foto Haagse Beeldbank Rijksdienst Cultureel Erfgoed Oud-stadsbeiaardier drs. Heleen van der Weel

André Lehr met veel info http://www.beiaarden.nl/index.php/artikelen-campanologie/de-klokkengieters-francois-en-pieter-hemony

1948 en kerstmis

Onlangs zag ik op TV een oproeptekst “wat is uw vroegste kerstherinnering”
 Er zijn een aantal vroege herinneringen/flitsen uit 1948,ik was toen 5 jaar.1948 was het jaar waarin mijn oma overleed, ik zie nog hoe mijn moeder huilend werd getroost door buren. zelf begreep ik er niet veel van.


 1948 was ook het jaar waarin een bijzondere gebeurtenis plaatsvond. De Jiddische zanger Leo Fuld was terug gekomen uit Amerika waar hij triomfen vierde .  Een van de buren had een raam opengeschoven zette daar een radio neer en riep dat Leo Fuld op de radio was , een aantal buren kwamen  bij het raam om naar   het gesprek te luisteren. Opeens ontstond er een hele vreemde stemming toen hij  “my Jiddische momme “zong,

Door Bert Verhoeff / Anefo – Edited version of Nationaal Archief, CC0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=36770261 Door Bert Verhoeff / Anefo – Edited version of Nationaal Archief, CC0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=36770261

sommige buren begonnen te huilen, en te schreeuwen bij het aanhoren van dit lied, het bracht de verschrikkingen  van de kampen weer dichtbij de mensen wiens familie in de kampen was omgekomen.Tijdens het troosten van de buren kon ik flarden van de meegemaakte verschrikkingen opvangen maar begreep er niets van anders dan dat het verdrietig was.
Jaren later toen ik de  eerste tv uitzendingen  in de jaren 60 van Lou De Jong bekeek dacht ik soms die verhalen ken ik. Weer jaren later begreep ik dat er flarden van de verhalen uit 48 weer naar boven kwamen .
 1948 was ook het jaar dat mijn jongste broertje werd geboren, hij werd voor de kerstdagen verwacht.het werd 20 december. In die tijd bleven moeders ±10 dagen in de kliniek liggen alvorens naar huis te komen. Mijn vader moest werken dus er moest een oplossing voor de kinderen komen. Mijn oudste broer kon voor zichzelf zorgen of werd bij een tante ondergebracht en mijn  jongere broer en ik werden voor die periode ondergebracht in een tehuis in de Helmerstraat op de hoek van de Elandstraat . De Sint Juliana vereniging tot hulp in de huishouding’ Ook de kerst zouden we vieren in dat tehuis. 


Tijdens de nachtmis mochten we naar de kerk. En ik herinner mij nog goed al die vreugdevolle gezangen al die kaarsen het was een groot feest. Van huis uit vierde wij het kerstfeest niet met een bezoek aan een kerk. Er was wel een kerstboom met lampjes die via een fiets dynamo aan gingen en na de oorlog waren omgebouwd voor het toen nog 110 netstroom.
In een lange rij mocht iedereen lang de grote kerststal lopen, veel mensen gooide geld in de kribbe.Tegen de tijd dat wij aan de beurt waren lag de kribbe vol met geld veel klein geld maar ook briefjes van 1 gulden en rijksdaalders.Dat heeft een grote indruk achtergelaten en als ik soms de kerk bezoek om wat foto’s te maken zie ik alles weer voor me.Dus 1948 is voor mij een jaar vol herinneringen.

. En het lied van van Kooten en de Bie 1948 “toen was geluk heel gewoon” blijft voor mij leuk om te horen. Zeker ivm mijn herinneringen aan dat jaar.

infobron https://www.bhic.nl/ontdekken/verhalen/de-liefdezusters-van-de-h-juliana-falconieri