Categorie: nieuws

En daar is Habtamu de Hoop, het jongste kamerlid van GL/PVDA. Hij was voorzitter van het stembureau dat door het lot uit de kamerleden was aangewezen.
Er waren 148 kamerleden aanwezig en in de tweede stemronde kreeg Martin Bosma van de PVV 75 stemmen en dat was de absolute meerderheid.

Even later mocht Martin de voorzittershamer in ontvangst nemen en ermee zwaaien.

Martin had twee maal eerder aan de verkiezing voor voorzitter meegedaan en vergeleek het met zijn rijbewijs halen. Daar had hij 4 keer over gedaan.

Ik heb de man gade geslagen tijdens vergaderingen die hij voorzat. Hij is tenslotte al 10 jaar vicevoorzitter van de Tweede Kamer en lid van het presidium. Daardoor heeft hij 4 voorafgaande voorzitters regelmatig vervangen. Ik vind dat hij dat goed kan, een vergadering leiden. Hij heeft humor en houdt de tijd in de gaten. Humor die ik bij Bergkamp en Arib node gemist heb. Het personeel van de Tweede Kamer, zo’n 700 man/vrouw, schijnt hem op handen te dragen. Hij schroomde ook niet om dat in zijn sollicitatiespeech te vermelden. Zijn tegenstrever Tom van der Lee van Groen Links ken ik niet, maar vond ik bij de publieke sollicitatie slechter uit de verf komen.

Ik denk dat hij kan bijdragen tot wat nieuwere politiek. Korter en meer to the point vergaderen en op tijd naar huis gaan zodat er hopelijk wat minder burn outs zijn.

Ik heb grote delen van het debat op de autoradio kunnen volgen terwijl ik aan het werk was. Mijn mede inzittenden hebben het waarschijnlijk niet helemaal op prijs gesteld. Gepland was dat het debat tot 13.00 uur zou duren, maar het duurde tot na 19.00 uur. Inhoudelijk werd er beter gedebatteerd dan de dag ervoor over het verslag van de Verkenner. Ik heb me mateloos geergerd aan GL/PVDA spreker, D66 spreker en Voltspreker die keer op keer op keer (zo’n 3 kwartier lang) tegen Wilders aan het fulmineren waren omdat die ooit van de Russische Minister van Buitenlandse zaken een vriendschapsspeldje van Rusland had gekregen…Politiek op zijn smalst. Maak je punt en hakketak er niet op door. Ik hoop dat Martin daar voortvarend een einde maakt in de toekomst.

Ik fietste vanmiddag langs de Houtrustbrug en het kruispunt van de Segbroeklaan en de Houtrustweg. Daar stonden diverse politie auto’s, was een groot gebied met rood/wit lint afgezet en stond een enorm aantal politiemannen en -vrouwen toe te kijken en een aantal omstanders te interviewen. Even verder stond een Mercedes met verfrommelde voorkant tegen een grote lichtmast aan en iets verder lag een zware moterfiets op zijn kant. Gedeeltelijk ontmanteld. Voor de auto lag het rekje met helmtas van de motorfiets. Achter de auto diverse brokstukken van de auto en van de motor. Een jack lag op straat evenals een motorhelm. Een schoen stond er eenzaam te wezen. Duidelijk had hier de motor een grote klap tegen de auto gemaakt. Van welke kant was mij niet geheel duidelijk. Mogelijk kwam de motor van de Kennedylaan over de Houtrustbrug en knalde hij bij het kruispunt tegen de auto die van de Houtrustweg uit koers geraakt moet zijn en tegen de lantarenpaal aanreed. Mijn eerste gedachte was “cokesnuiver”. Ik werd eerder vanmiddag door eenzelfde ook zwart mercedes ingehaald op de Laan van Meerdervoort die daar met zeker 80 km/uur mij inhaalde en voor mij een fietser die overstak bijna aanreed en wegtoeterde. Ik verdenk deze Mercedes van te hard rijden en stoplicht jumpen. Ook de motor zal niet zacht gereden hebben. Het lijkt er haast op dat hij een grote buiteling heeft gemaakt over de voorkant van de auto. De technische mensen zullen dat misschien precies uitvogelen. De motorrijder was kennelijk al afgevoerd door een ambulance. Ik hoop voor hem dat hij nog leeft.