Het is Officieel: Pauline Krikke wordt voorgedragen.
22:33 uur
De verslaggever zegt dat Pauline Krikke (VVD) wordt genoemd door de Gelderlander. 5 jaar Wethouder in Amsterdam en 12 jaar Burgemeester van Arnhem.
Update: Deze dame
22.30
Marjolein de Jong wordt geinterviewd ze had deel uitgemaakt van de vorige vertrouwenscommissie:
22.27 uur:
Ow ja ze haalden nog even de Omroep west poll aan: Aad De Mos verslaat nipt de vorige voorzitter van de Tweede Kamer Gerdie Verbeet.
22.12 uur
De App van Omroep West meld het begin van de uitzending.
Er wordt een Itempje gedaan over Noomi een soort knijpei speelgoed dat electriciteit kan opwekken en ontworpen door een dame die vermoedelijk aan de Haagse Hogeschool studeerde en dit idee ontwikkelde.
21.25 uur:
Wachten duurt lang. Ondertussen reclame, een item over Ado (gaat als gebruikelijk totaal langs me heen), een honden tentoonstelling, zwemmend gymnastieken. Ga zo door.
21.15 uur:
Ik staar al enige tijd naar onderstaand scherm van de live stream van Omroep West… De Omroep belooft dat de naam van de nieuwe burgemeester vanavond bekend gemaakt wordt. De Commissaris van de Koningin heeft volgens de nieuwslezer van Omroep West de vertrouwenscommissie gedreigd met gevangenisstraf als er ook maar iets zou uitlekken. De Gemeenteraad vergadert vanaf 20.00 uur in het geheim over de kandidaatstelling en de twee kandidaten die de vertrouwenscommissie aan de Gemeenteraad voorstelt en de naam van de kandidaat die de voorkeur van de commissie heeft ….
Me 2 vertaalt internet- of chat- of snapchat- of babbelbox taal als Me two oftewel me too oftewel “ik ook”
Door het als me 2 (ik tweede) te schrijven heb je ook nog de leuke associatie met ik tweede…..want daar gaat dit postje over.
Na een leuk videootje van Lubach op Zondag dat leuk werd opgepikt op het www en viraal ging zoals dat heet….30 miljoen views was de laatste counter die ik zag
Germany?
Yes it’s out there, but I really don’t like all of their (NON)humor
De Haagse Stadspartij maakt zich zorgen om de gevolgen die de nieuwe wet Doorstroming Huurwet heeft voor Haagse kamerbewoners. Kamerbewoners dreigen de dupe te worden van deze nieuwe wet. Tot 1 juli vorig jaar kregen kamerhuurders, net als andere huurders, een contract voor onbepaalde tijd. Door de nieuwe wet krijgen verhuurders nu de mogelijkheid om nieuwe huurders tijdelijke huurcontracten aan te bieden. Hierdoor dreigen huurders nu niet meer hun aanvangshuurprijs bij de Huurcommissie te kunnen laten toetsen.
De praktijk laat zien dat kamerhuurders die in eerste zes maanden van hun tijdelijk contract de Huurcommissie vragen om de aanvangshuurprijs te toetsen door de kamerverhuurder soms geen vervolg contract krijgen aangeboden. De uitslag van de toetsing kan immers aangeven dat de huurprijs te hoog is. Huurders die niet gebruik maken van de Huurcommissie krijgen wel een vervolg contract aangeboden. Op deze manier kunnen kamerverhuurders hun huurprijzen onevenredig hoog houden.
Volgens studentensite hanzemag.nl krijgen huisbazen op deze manier ook de mogelijkheid om kamerhuurders financieel onder druk te zetten. De Haagse Stadspartij wil dat het college maatregelen neemt om te voorkomen dat Haagse kamerhuurders hun kamerhuur bedrag niet meer laten toetsen uit angst geen vervolgcontract te krijgen en uit hun kamer te moeten. “We moeten zorgen dat studenten en kamerbewoners niet genoegen hoeven te nemen met torenhoge huurprijzen van kamers omdat ze anders op straat staan na een half jaar”, zegt Gerwin van Vulpen raadslid van de Haagse Stadspartij. “Kamerbewoners mogen niet de dupe worden van deze nieuwe wet!”.
Ik stond vandaag bij het bloemenmonument ter ere van Chuck Deely voor de Bijenkorf en raakte in gesprek van Valerie. Hij had wat orde in de chaos geschapen door de bloemenzee te arrangeren met behulp van een aantal lege bananendozen. Het was een mooi monument geworden.
Hoe lang zou het hier blijven liggen en wie bepaalt dat dan? We weten het niet. Voorlopig houdt Valerie hier een beetje toezicht.Valerie speelt met het idee om volgende week zaterdag met een aantal muzikanten op deze plek muziek te gaan maken ter ere van Chuck. Hij had zelf ook opgetreden met hem. Maar eerst maar eens zorgen voor een vergunning van de gemeente want je kunt niet zomaar ergens gaan staan met je gitaar. Maar hij kende de weg bij de gemeente wel want hij had een strandtent en had dus wat vergunningen betreft wel eerder met de gemeente te maken gehad. “Chuck heeft toch een mooi afscheid in het Paard gehad?” Jawel, dat was heel mooi, maar een uurtje is toch veel te kort. Ik wil hier wel een hele dag voor uittrekken.
Maar ja, hoe kom je zo snel aan aan een aantal muzikanten?
Ondertussen bemoeide zich wat meer mensen met ons gesprek.
“Wanneer gaat dat gebeuren?” Wij komen ook hoor!
“Het belangrijkste is publiciteit” opperde ik. Want als niemand het weet komt er ook niemand op af.
“Als jij nou bij die bloemen gaat staan maak ik een foto van je en kan ik dat wel op facebook plaatsen om te beginnen” Misschien ook nog ergens op een blog.
Hij schreef zijn naam en telefoonnummer op een kaartje voor de muzikanten die zich aan willen melden om mee te doen.
Nu vind ik het publiceren van een privételefoonnummer op social media niet echt een goed idee maar ik heb zijn nummer.
Als je een muzikant bent of iemand weet en zaterdag 28 januari ook wil komen spelen op de Grote Marktstraat meld je dan aan bij Valerie.
Ik denk dat Valerie toch een min of meer bekende figuur is in de Haagse muziek- of uitgaangsscene dus als je op die manier zijn telefoonnummer kent bel hem dan gerust. Dat mocht dag en nacht…
Hoe ziet de uitvaart van een activist eruit? Niet persé heel anders dan die van een bakker of een registeraccountant. De toespraken verschillen wel, de mensen in de zaal ook.
Gisteren nam bij Crematorium Ockenburg een volle zaal afscheid van Ferry van Maanen, een man die zich zeker vier decennia ingezet heeft voor een betere wereld voor mens en dier. Eind jaren ’70 was hij al actief bij het Haags Vredesplatform. Ferry hielp mee met de organisatie van Nederlands grootste demonstratie ooit: op 29 oktober 1983 liepen 550.000 mensen door de straten van Den Haag in protest tegen de plaatsing van kruisraketten. Later was hij onder andere betrokken bij Occupy Den Haag, bij de acties van ongedocumenteerden op de Koekamp en in de Sacramentskerk. Als dierenliefhebber was hij ook veel te vinden bij de protesten tegen het BPRC in Rijswijk, waar apen worden gebruikt voor dierproeven. Jarenlang zette Ferry zich ook in voor Emmaus, in de kringloopwinkel op de Beeklaan. Soms speelde hij voor Sinterklaas.
Opa Water
Bij velen stond Ferry bekend onder zijn bijnaam ‘Opa Water’. De eerste vermelding van zijn bijnaam lijkt van oktober 2011 te zijn, waarin Dirk den Haan hem filmt terwijl hij jerrycans met water haalt voor het tentenkamp van Occupy. Opa water, die leed aan reumatoïde artritis, sleepte deze dagelijks van zijn huis naar het Malieveld. Later deed hij hetzelfde voor de uitgeprocedeerde vluchtelingen op de Koekamp.
Ferry voerde zijn verkregen bijnaam zelf op Twitter en verder oa. in de commentaren die hij op Haagspraak gaf. Onze Happy Hotelier voorzag iedere post waar hij ooit op reageerde van een tag…
Praktische zaken
Ferry mopperde en klaagde regelmatig en zat bij de acties voor Occupy en de vluchtelingen regelmatig met de handen in het haar. Toch maakte hij de zaken in de praktijk niet moeilijker dan ze waren. Als gepensioneerd bouwvakker wist hij als geen ander waar je hout kon halen voor die vloer of dat hokje dat een koude tent of kerk leefbaar hield in de winter en kwam hij desnoods zelf langs met zijn accuboor.
Als er bij Occupy kapotte tenten afgevoerd moest worden met daarin zaken die geen mens (zeker geen authoriteiten) ooit meer terug wilde zien dan stond zijn autootje ook klaar. Opa water stond borg voor benodigdheden als mobiele toiletten en regelde ze indien nodig. Geregeld leed hij hierbij zelf financiële schade. Achteraf hoorde je hem hier nooit meer over.
De man met de rollator
De Occupiërs lieten Ferry in 2011 niet helemaal aan zijn lot over met het dragen van de jerrycans. Na enige tijd werd het duidelijk dat Ferry inmiddels niet meer zo goed ter been was en kreeg hij van hen een tweedehands rollator.
De rollator van Ferry van Maanen, bijgenaamd ‘Opa Water’, foto: Oenkenstein
Op het drassige Malieveld, waar meestal niet gereden kon worden, sjouwde hij deze voortaan ook met zich mee. Bij latere acties in de vijf jaar die volgden vormde de rollator een dankbaar platform voor zijn vele borden met protestteksten. Een kleurige hoge hoed, ooit gemaakt voor een demonstratie tegen bankiers die de democratie in Europa gijzelden, maakte zijn verschijning compleet. Bij elke volgende demonstratie werd de hoed van nieuwe teksten voorzien.
De uitvaart van een oude activist, foto: Edwin IJsman
Thuis had Ferry zijn kat en zijn volkstuin. Of hij familie had en vrienden buiten het activistenmilieu is mij niet bekend. De volle zaal bij de uitvaart gaf vooral een doorsnede te zien van activistisch Den Haag, met af en toe een raadslid en een enkele wethouder erbij. Ze zullen hem missen, iemand anders zal nu het water moeten dragen.
In de toespraken kwam verder naar voren dat Ferry, die vaak samenwerkte met kerkelijke organisaties als STEK, zelf niet gelovig was. Ik vermoed ook dat hij in een eventueel hiernamaals snel een misstand zou vinden om een actie tegen op te zetten. Opa Water was immers niet onverwoestbaar, hij was wel onverzettelijk.
Haagspraak 