Huis van de familie Horrix – een parel aan de Stationsweg


Huis van de familie Horrix.
De famille bezat een groot stuk land aan de Hoefkade / stationsweg en liet er een fabriek op bouwen. Men kreeg toestemming om de naam Anna Paulowna te voeren.

Later is er aan de Stationsweg(135) een huis voor Willem Horrix gebouwd. Thans in gebruik als advocatenkantoor.

De firma vervaardigde tussen 1852- 1858 zitmeubelen en andere meubilair voor o,a het koninklijk huis, sociëteit De Witte, Kurhaus, Japanse zaal in Huis ten Bos en vele anderen.

In 1856 werd een stoommachine van 8pk geïnstalleerd, de eerste in een Nederlandse meubelmaker bedrijf maar veel meubels werden nog met de hand gemaakt. Matthijs en Willem Horrix kregen een opleiding van vader Horrix die in de Spuistraat een meubelzaak had, in de familiefabriek werd dit verder voortgezet, later gingen ze naar Parijs om de opleiding te vervolmaken. Bij terugkomst kregen ze de leiding over het bedrijf. De Anna Paulowna meubelfabriek ontwikkelde zich olv Matthijs en Willem Horrix tot de grootste van Nederland.

De meubelen van Matthijs en Willem waren leverbaar in verschillende historische stijlen, maar de specialisatie was Franse stijl meubelen .

Firma Horrix was aan het einde van de achttiende eeuw de bekendste meubelmaker van Den Haag met de grootste werkplaats.

Het familiebedrijf Horrix was in zijn tijd zeer vooruitstrevend,men beschikte namelijk over een fotostudio waarin de meubels werden opgesteld en gefotografeerd.

Het bedrijf sloot in 1890 definitief de deuren.

Enkele voorbeelden van de gemaakte meubels zijn te zien oa in het Rijksmuseum zie https://www.rijksmuseum.nl/nl/collectie/BK-1967-179-D Het meubel staat bekend als De divan de milieu gemaakt voor prins Frederik der Nederlanden..
Meer is er te zien op https://www.antieksite.nl/c-844791/horrix/

Bronnen :https://rkd.nl/nl/explore/artists/373974 Rijksmuseum shie Den Haag en Industrieel erfgoed.

Kâhwe Klâhwe 2018 – Erwtensoep in Stijl!

Als je fotografeert heb je niet direct het verhaal door dat je door je lens ziet.

Toen de blije man met gastank op zijn Puch aan kwam dacht ik: “Modern, Puch op propaan”.

Ik was vrij vroeg en zag de dame van de soep uit een auto stappen met op het dak een tafeltje, en een vriendin begroeten. Ik hoorde haar zeggen “Nou dat was nog een hele klus. Er waren een paar zieken en ik heb bijna alles alleen moeten doen” Helemaal niet wetend waar het over ging: Totdat ik de volgende foto maakte:

Achter de massa rijders en toekijkers stond tegen de wand van de patattent – een beetje uit de wind – een tafeltje met daarbovenop twee gas comforts die gas kregen van de op de Puch gebonden gastank. Heel praktisch. De dames schepten uit twee majestueuze pannen een geweldige zelfgemaakte erwtensoep. Dat ie geweldig was kon ik zo zien. Helaas had ik mijn handen vol aan mijn kamera’s, dus heb ik er helaas niet van kunnen proeven.

Geweldig en aangeboden door de club! Nix effe een paar euri uit de zak laten trekken met die Kâhwe Klâhwe…

Toen het tijd was om te vertrekken was er geen politie begeleiding, zoals een paar jaar ervoor bij vertrek vanaf het Zwarte Pad wel het geval was. Een van de aanwezigen die wat beter ingevoerd is dan ik, legde me uit dat de club voor die begeleiding en de vergunning 2.500 euro moest betalen aan de Gemeente Den Haag. “Als we niet in een optocht rijden hebben we die vergunning niet nodig en kunnen we het geld beter besteden aan gratisch bier tijdens de Puch Nach.”

Later werd het soeptafeltje weer omgekeerd op het dak van het autootje gezet.

Daar word ik nou warm van!

Kâhwe Klâhwe 2018 – De Mokkels









Zo. Dat heeft ff geduurd. Het was zondag mooi weer, dus ik ben volledig uit mijn dak gegaan..Alles wat Puch los of vast zat op de boulevard juist ten noorden van de havenhoofden, gefotografeerd…. Maar dan de afwerking….meer dan 600 foto’s van RAW formaat naar JPG formaat omzetten en dan naar web formaat omzetten. Mijn eenvoudige computer verslikte zich menig maal, maar nu wat Mokkels in de aanbieding. Geenszins denigrerend bedoeld met het woord “Mokkel”: In mij jeugd betekende het niets meer en niets minder dan “Een leuke meid”. Maar omdat er niet heel veel waren daar mee van start gegaan. De eerste arriveerde vrij vroeg. Ik meen nu alle dames te hebben gespot…

Reliëf van Bram Roth terug op de Varkenmarkt


Vandaag fietste ik vanuit het centrum naar huis ,ik besloot over de Prinsegracht te gaan. Toen ik bij de Varkenmarkt aankwam viel mijn blik op een kunstwerk dat de laatste jaren in het Zuiderpark stond,het is het Tweezijdig reliëf van Bram Roth dat eind 1980 al eens op de Varkenmarkt heeft gestaan. Waarom het ooit naar het Zuiderpark is verplaatst is mij een raadsel. Vroeger was de Prinsegracht een druk bevaren aan en afvoer route van producten uit o.a het Westland waaronder groente, fruit, bloemen. De diverse straatnamen herinneren nog aan deze periode. Bekend zijn de LangeBeestenmarkt, Varkenmarkt, Grote Marktstraat, dagelijkse groenmarkt en de Riviervismarkt. Het reliëf vertoont aan de Prinsegrachtzijde een tafreel van de Varkenmarkt en aan de andere kant een tafreel van de bloemenmarkt.
Het pleintje achter het beeld is opnieuw ingericht met heggen,planten ,bankje en in het midden een grasveld met een klein podium waar muziek of gedichten ten gehore gebracht kunnen worden.

Dank aan de gemeente voor de herinrichting van dit deel van de Varkenmarkt en het terugplaatsen van het tweezijdig reliëf’van Bram Roth.