Categorie: nieuws

Regelmatig neem ik de trein van Holland Spoor, wat me de laatste tijd opvalt is dat vertragingen nogal ruim worden door gegeven. In het verleden begon men met een bescheiden vertraging en stelde deze dan meerdere malen bij naar boven. Nu schat men het ruim in en komt tot ieders grote blijdschap de trein gewoon op tijd of slechts een paar minuten te laat. In plaats van mopperende reizigers, staat het perron nu vol opgeluchte tevreden klanten. Mensen die zich al gedoemd zagen 10 minuten later met hun werkdag aan te vangen.
Kijk, daar kan de politiek nog wat van leren. ´Beste burgers we bouwen een cultuurforum op het Spui voor 400 miljoen euro´ Uiteindelijk wordt het twee verdiepingen lager voor de helft van de prijs. De PVV, de Stadspartij, de burgers ze staan allemaal te juichen bij de opening. Iedereen blij.
Het is natuurlijk een psychologisch spelletje, maar mensen laten zichzelf graag in de maling nemen als dat een positief gevoel oplevert. Natuurlijk gaat nog niet alles goed bij de NS. Met een paar vlokken natte sneeuw wordt er al overgeschakeld op een winterregeling. Dat betekent minder treinen. Het is te gek voor woorden, alsof in de Sahara na één dag alle zonnebrandcrème op is en de helft van de kamelen weigert te lopen in die hitte.
Maandag had ik een rustig ochtendje. Met de gordijnen en de telefoon in mijn hand zat ik een dvd te kijken. Een bericht komt langs, mijn buurvrouw ziet het sneeuwen. Leuk, zeg ik. Ik heb mijn gordijnen nog dicht en zit op de bank te lezen in mijn facebook. Mijn telefoon zegt verder dat het 23 graden is in Barcelona. Ik twijfel maar open toch de gordijnen. Het sneeuwt ook aan mijn kant van de straat.
Morgen open ik de gordijnen pas na zonsondergang. Ik leg mijn facebook op de vensterbank en fantaseer over wat er buiten gebeurd in mijn stad. Een karavaan Bedoeïenen met kamelen op handelsmissie. Een groep Eskimo´s met husky´s, die de sleeën ratelend over de straatstenen trekken. Een bende Russen in de olie, die luidruchtig de mensen kennis laten maken met het populaire Russische liedrepertoire  De expats rukken op tot in Schilderswijk.
Mijn buurvrouw ondertussen, laat de wereld weten dat ze ze ziet vliegen. Ik open mijn gordijn zie donkere mannen lopen over de daken in Schilderswijk. Ze gooien verdachte pakketjes door de schoorstenen.

Mijn broer bezocht tot eind jaren zestig regelmatig voetbalwedstrijden. Maar hij kan geen geweld verdragen en het groeiende agressieve gedrag van supporters weerhield hem er uiteindelijk van.
Hij was lange tijd medewerker op een bank. Maar toen de computer intrede deed trok hij het niet meer.
Maar toch vond hij als wao-er toch nog zijn draai als vrijwilliger en zaalleider en grensrechter bij zaalvoetbal. Maar helaas (het is niet anders) namen de bedreigingen toe met het aantal sporters ‘uit andere culturen’. Begrip opbrengen voor de cultuurrelativisten (‘voor mensen uit die cultuur is verliezen nu eenmaal onacceptabel, houd daar rekening mee’) kon hij niet – een eigenschap waar hij fors werd op afgerekend. Met doodsbedreigingen kon hij echter niet leven en hij stopte ermee. Hoe kun je eigenlijk rekening houden met groepen mensen die niet tegen hun verlies kunnen, want daar komt het op neer.
Achteraf ben ik wel blij met zijn beslissing, nu ik weer heb meegekregen aan welke gevaren grensrechters zich blootstellen.