Vorige maand kocht ik een brood. Drie dagen later kwam de bakker bij me langs. Ik opende de deur, zonder een woord te zeggen liep hij naar mijn broodtrommel. Het was niet de eerste keer, hij wist de weg. Hij opende de trommel en pakte de resterende boterhammen en liep zonder te groeten weer naar buiten. Ik mompelde nog iets over mijn broodrooster, maar hij was al weg. Een week later stond hij weer op mijn stoep. Het was de druppel. Ik besloot mijn volgende brood een paar straten verderop te kopen. Drie dagen later stond mijn nieuwe bakker voor de deur, zonder omhaal schoof hij me aan de kant opende mijn broodtrommel pakte het resterende brood en verdween.
Het volgende brood kocht ik in Leidschenveen verder van de Schilderswijk bestaat niet. Drie dagen later stond ook deze bakker voor de deur. Ik probeerde de discussie aan te gaan, maar zwijgend verrichte hij zijn ´plicht´ en verdween met mijn brood.
Ik belde de politie om aangifte te doen van diefstal. Ze vroegen me naar het bureau te komen. Een vriendelijke agente op Bureau Hoefkade hoorde mijn klacht aan, maar vertelde gelijk dat het moeilijk lag. ´Het is ten slotte wel de bakker van het brood en een brood is er om gegeten te worden.´ Ik bracht daar tegen in dat ik betaald had voor het brood en dat ik single ben en dat brood dus wat langzamer opgaat dan in grotere huishoudens. Haar oplossing was dat ik dan voortaan maar een half brood moest nemen of haar moest uitnodigen voor het ontbijt. Bij die laatste woorden barstte ze in lachen uit en ik twijfelde of ze het meende. Net iets te lang, want op dat moment kwam iemand binnen die aangifte wilde doen van diefstal van zijn beltegoed.
Ik volgde de raad van de agente op en haalde een half brood. Nu stond de bakker al na één dag op de stoep en pakte onverstoorbaar de resterende boterhammen en vertrok. Ik belde de agente die me haar kaartje had gegeven. Ze nam op en ik vertelde wat er gebeurd was. Ze zei dat ze het nog eens had nagevraagd en dat de bakker niet in overtreding is. ´Je moet de betaling als een soort bruikleen zien en dat is voor een beperkte periode, wanneer die verstreken is mag de bakker de resterende boterhammen op komen halen. Maar ik wil wel een keer komen ontbijten en wanneer de bakker dan komt leg ik uit dat je graag een dag langer gebruikt wil maken van het brood.´ Ik besloot haar uitnodiging aan te nemen en sinds die dag komt ze voor ze boeven gaat vangen bij mij ontbijten. Nog één keer kwam de bakker langs, maar droop beteuterd af en nam zelfs de kapjes niet mee.
Categorie: nieuws
Binnen- en buitenstads nieuws. Haagspraak brengt u de scoops.
Linda Voortman bezoekt de Sacramentskerk
Vandaag bracht Tweede Kamerlid Linda Voortman (GroenLinks) een bezoek aan de vluchtelingen in de Haagse Sacramentskerk, alwaar zij op de gebruikelijke Iraakse gastvrijheid werd onthaald.
Voortman en de vluchtelingen spraken gedurende een uur over een aantal onderwerpen, waarvan de mogelijke versoepeling van het buitenschuldcriterium er één was. Dit betreft een speciale regeling voor uitgeprocedeerde asielzoekers die buiten hun schuld om niet terug kunnen keren naar het land van herkomst. In de huidige situatie is deze regeling zo streng dat er in de praktijk nagenoeg nooit aanspraak op gemaakt kan worden. Momenteel doet een commissie onderzoek naar de mogelijkheden tot verruiming van dit criterium. Zowel de vluchtelingen als Linda Voortman spraken de hoop uit dat de resultaten van dit onderzoek nog voor het zomerreces van de kamer in het debat kunnen worden meegenomen.
Cartoon
De Hysteria driehoek – Harry Zevenbergen
Geboren in Randwijk op de Biblebelt, opgegroeid in Rhenen aan de rand ervan, naar de Middelbare school in Veenendaal op de Biblebelt weet ik alles van fundamentalisten.Veenendaal de plaats waar dominee Doornbos plaatjes achteruit draaide om te bewijzen dat popmuziek duivels was. We verhuisden naar Rhenen om te voorkomen dat mijn zus in een rok tot over haar enkels naar school zou moeten. Mannen mochten niet in verleiding gebracht worden. Sex was iets voor in het donker, onder de dekens met als enige doel het verwekken van kinderen. Kinderen verwekken dat konden ze dan ook als de beste. Mijn doop was ook niet bevallen. Ik had nog niets gedaan dan luiers volpoepen en huilen, maar werd met een plens water in mijn gezicht tot zondaar verklaard. Ik hoefde me dat niet persoonlijk aan te trekken. De kerk zat vol zondaars en daarbuiten was het alleen nog maar erger.
Mijn ouders kenden een positiever mens- en wereldbeeld. Een klein tikje van de molen hadden ze wel mee gekregen. Zo mochten we niets kopen op zondag, al werden ze daar steeds makkelijker in. Een laatste stuiptrekking van het handhaven van de zondagsrust kenden ze toen ik in 1982 met een vriend naar Parkpop wilde. Op zondag naar een popfestival daar kon geen sprake van zijn. Natuurlijk ging ik toch en heb daar nooit spijt van gehad.
Ik geloof niet dat er een God bestaat en zal dat ook nooit geloven. Wat andere mensen betreft, zij moeten zelf weten waar ze in geloven. Ruimtewezens, kabouters of Goden. Wat ik aan mijn jeugd heb over gehouden is een afkeer van mensen die andere mensen hun geloof willen opdringen. Met alle zelfverzonnen regels en uitwassen van dien. Christenen die hun kinderen niet inentten tegen polio, moslimjongens van 16 die Heilige oorlogen vechten in Syrië of kinderen van voedselextremisten, die alleen rauwkost mogen eten en opgescheept worden met een groeistoornis. Orthodox geloof en zendingsdrift kan tot veel ellende leiden.
En wanneer er in de ‘vergeten driehoek’ van de Schilderswijk een Koranbelt zou bestaan, waar mensen tot de orde worden geroepen die bepaalde idiote leefregels overtreden, dan vind ik dat vreselijk. Net zo vreselijk als het hysterische mediacircus dat deze week landde in die zogenaamde ‘Shariadriehoek’. Tussen de regels door luisterend hoor ik dat er incidenten zijn maar dat Trouw het verhaal flink heeft opgeblazen. Mooi was het spandoek ‘Wilders we love you’. Laat dat een voorbeeld zijn, wanneer we deze spandoeken overal ophangen zit deze intolerantiefundamentalist binnen no time groen en geel van ergernis in de trein naar Limburg, om nooit meer terug te komen. Complimenten daar kan hij niets mee.
Voor de mensen die meteen gaan schuimbekken en denken aan stenigen en onthoofdingen wanneer ze het woord Shariawetgeving horen, lees dit artikel over de invoering van rechtspraak volgens Sharia regels in Engeland. http://mens-en-samenleving.infonu.nl/internationaal/27008-invoering-sharia-in-engeland.htm
Fotoreportage demonstratie tegen strafbaarstelling illegaliteit
Katarina Galisinova is een studente fotografie die de asielzoekers uit de Haagse Sacramentskerk tot haar belangrijkste onderwerp gemaakt heeft. Zij legt het dagelijkse leven vast van deze groep mensen met een onzekere toekomst. De volgende fotoreportage is een verslag van de demonstratie van de groep Irakezen, samen met de Somaliërs die in Amsterdam zitten, op het Plein in Den Haag op woensdag 22 mei. Zie hier de volledige reeks foto’s van de reportage.
Haagspraak 