Over Verjaardagskaarten……

Als je vroeger jarig was lagen er altijd wel een stel verjaardagskaarten op mat, tegenwoordig zijn dat er aanmerkelijk minder maar loopt je mailbox vol met de beste wensen van familieleden en bekenden. Het kan echter ook anders. Al een week geleden vond ik deze groot uitgevallen “kaart” van PSY (2HT) op de muur in Laak:

P1210700

Zie de making of: http://www.youtube.com/watch?v=HwEHDvMJv9Y

En alsof dat nog niet genoeg was gisteren deze van GORE op een minder legale plek:

P1210692

Zo krijg je opeens weer heel veel zin in je verjaardag….:-)

Koningslied

Hij is al helemaal in de stemming met zijn hoedje
Hij is al helemaal in de stemming met zijn hoedje

Je moet Nederlanders nooit zeggen dat ze iets moeten, als je dat doet kan je ervan verzekerd zijn dat alle stekels bij iedereen overeind gaan staan. Wij laten ons niets voorschrijven, zo zitten wij niet in elkaar.
Hierin ligt waarschijnlijk al de kiem van de grote mislukking van het muzikale Koningsdrama.
We mochten onze dromen insturen. De mooiste dromen worden gebundeld en straks in boekvorm gepresenteerd. Maar was het Borsato niet die zong dat dromen bedrog waren? Maar je hoeft geen dromen in te sturen en je hoeft het ook niet allemaal te lezen. Het mag.
Scholen mochten meedoen aan de oranjespelen. Het overgrote deel van alle scholen doet hieraan mee, want het moet niet maar het mag en het is misschien wel leuker voor leerlingen dan gewone lesuren volgen.
Het Nationaal Comité Inhuldiging ging in de fout door te stellen dat we met z’n allen op 30 april het nieuwe koningspaar een mooi Koningslied MOESTEN toezingen.
Iedereen in het hele land zou dat op hetzelfde moment moeten doen. En dat terwijl samenzang en muziekonderwijs in het algemeen op scholen al heel lang geleden werd wegbezuinigd. Alleen daarom al zal het een mislukking worden.
Er zou een koningslied geschreven worden waarvoor iedereen tekstsuggesties mocht insturen. Nou dat hebben we geweten, wat een tenenkrommende zinnen ben ik tegengekomen. Hieruit blijkt ook maar weer eens dat het onderricht van de Nederlands taal in het huidig onderwijs behoorlijk ondermaats is. Ervaren liedjesschrijvers zoals daar zijn o.a. Daphne Deckers (wie kent haar tophits niet?) zouden dit dan aaneensmeden tot een Koninklijke Dijenkletser. John Ewbank zorgde voor de nootjes, die had hij toch al jaren in de la liggen vertelde hij in een openhartige bui. Hoe mooi was dit alles niet bedacht door o.a. zelfverklaard D66 republikein Hans Wijers.
Ik weet niet veel van het schrijven van songteksten en componeren, zeg maar helemaal niets, maar wat ik wel weet is dat een creatief proces per definitie ondemocratisch is.
Regelmatig werd bij serieuze babbelprogramma’s zoals P+W en DWDD tipjes van sluiers opgelicht om ons voor te warmen op de grote dag dat tekst en clip onthuld zouden worden. Er was nog even kort sprake van plagiaat maar Ewbank ontkende dat in alle toonaarden, hij had het lied al geruime tijd gekoesterd als een diamant totdat hij het juweel eindelijk kon laten horen. Deze laatste zin is beeldspraak want diamanten of juwelen kun je natuurlijk niet horen – dit voor de critici die hier misschien ook en opmerking over zouden kunnen maken. Want beeldspraak en ironie schijnen momenteel overal erg letterlijk genomen te worden.
Afgelopen donderdag (of was het vrijdag?) was het dan eindelijk zover: we mochten het lied horen en zien.
Binnen enkele seconden stond het Koningslied nummer 1 op de downloadlijst van iTunes, dus het viel kennelijk in de smaak.
Maar niet bij iedereen. Taalpuristen verwezen zin voor zin regelrecht naar de prullenbak in een veelbekeken kijkcijferkanon.
Twitter en Facebook kwamen op stoom. Petities werden ondertekend alsof een nationale ramp ons had getroffen. De inzamelingsactie voor de slachtoffers van de oorlog in Irak verbleekte hierbij. Er ontstond een tweestrijd, zeg maar oorlog, tussen twee groepen bekende Nederlanders. De ene groep had aan het lied alle medewerking verleend en zich hier helemaal voor méér dan de volle 100 procent ingezet om dit tot een oorverdovend succes te maken. De andere groep BN’ers, die niet gevraagd was om een bijdrage te leveren en dus heel erg gepikeerd was, reageerde vol afschuw op het ten gehore gebrachte.
De componist fungeerde hierbij als Nationale Kop van Jut.
Midden in de nacht, misschien na een paar glaasjes spraakwater, legde hij het bijltje er bij neer en liet ons via Facebook weten dat hij het lied terugtrok. Alle leden van het Nationaal Comité Inhuldiging kwamen in crisisberaad bijeen en beslisten dat zij een dag nodig hadden om uit deze onverwachte malaise te komen.
Inmiddels doken overal alternatieve Koningsliederen op. Je vraagt je af waar die allemaal zo plotseling kant en klaar vandaan kwamen. Compleet met clip en groot orkest bleken die ook al ergens in een la te liggen. Dat heeft me eigenlijk nog het meest verbaasd. Gezien de sfeer, de arrangementen en de tekst denk ik dat Paul van Vliet zijn ongebruikte compositie bij de overgang van Juliana naar Beatrix uit de mottenballen had gehaald. Twee studenten uit Utrecht hadden ook veel succes op you-tube met een grappig cabaretesk humorvol Koningslied. Die had meteen mijn voorkeur.
Dan was er nog een alternatief van Dries Roelvink. Filmpje erbij, opgenomen op de Dam van Amsterdam. Een niet onaardig hymne-achtige voetbalcompositie maar… tja, Dries Roelvink. Ik heb hem ooit in een televisieprogramma horen vertellen dat hij tijdens een schnabbel op een bruiloft de bruid, tussen een paar nummers door in haar eigen huis geneukt had. Spuiten en slikken of zo zal het wel geweest zijn. Dat blijft me bij, ik krijg daar ook beelden bij iedere keer als ik zijn kop zie. Er zijn dingen die ik liever niet weet.
Kortom John Ewbank was al die verwensingen meer dan zat en trok het lied terug. Dat was het domste wat hij ooit in zijn leven gedaan heeft. Deze reuring hoort bij Nederland, met name bij nationale evenementen. Iedereen zat juist goed in zijn rol. De voorstanders, de tegenstanders, bloggers lieten van zich horen, twitteraars twitterden de vingers blauw, de vuilspuiters op internet droegen – zoals gebruikelijk – ook hun bedenkelijke steentje bij. Die dingen neem je toch niet allemaal serieus? Trouwens Ewbank zelf gaat ook niet helemaal vrijuit, hij noemde als reden om te stoppen o.a. “de zoveelste nageboorte”. Verklaar u nader. Natuurlijk heeft hij grote successen geboekt en werd elk lied dat hij voor Marco had geschreven een groot succes. Maar je kunt een voetbalstadion vol Borsato-fans toch niet vergelijken met het hele Nederlandse volk?
Hij had gewoon zijn schouders op moeten halen en misschien een paar dagen niet op zijn computer moeten letten. Op Koninginnedag werd dan het lied gewoon gezongen door een heleboel vrolijke mensen, terwijl de andere helft smalend de schouders opgehaald had of naar het buitenland was gevlucht voor deze gelegenheid. Op woensdag 1 mei was iedereen alles weer vergeten en gewoon aan het werk gegaan en dat was dat. Op naar de volgende hype.
De verstandigste man van Nederland momenteel is Joop. Niks terugtrekken, gewoon doorgaan met oefenen en zingen met die hap. “The Show must go on!”
Ik zoek zelf nog een onderduikadres.

Rutte en Schippers stimuleren de economie

Onze Minister-President gaf aan deze zondag de economie weer eens goed te gaan stimuleren. Hij had hierbij vooral één sector op het oog: de horeca. Ik snap dat best: de man werkt hard en verdient op zijn tijd zijn biertje. Als hij genoeg geld uitgeeft dan moet er in Den Haag minstens één plaatselijke kroeg zijn die zich uitermate gestimuleerd voelt door Rutte’s aanwezigheid. De door hem zo genoemde ‘groene waas van herstel‘ die hij waarneemt zou eigenlijk best wel een gele waas kunnen zijn, met een mooie schuimkraag.

Mark Rutte, redder van de Nederlandse horeca? Foto: Roel Wijnants

Als hij een beetje doordrinkt, dan zijn er nog meer mogelijkheden om de economie te stimuleren. Met een flink stuk in zijn kraag kan hij dan namelijk meteen door naar de nieuwe verslavingskliniek van de Volkskrant: een paar handige jongens heeft daar immers niet voor niets ontdekt dat je in de Nederlandse vermarkte zorg met drie online formuliertjes een GGZ-instelling kan registreren. Expertise in de verslavingszorg is hierbij geen vereiste. Wat zeg ik? Er was geen enkele expertise vereist, op wat voor gebied dan ook. Zelfs de speciaal aangemaakte nepsite van de nepkliniek bleek niet nodig. Een zorgverzekeraar wist te melden, dat in het huidige systeem, door de nepkliniek ingediende rekeningen zonder meer geaccepteerd zouden worden. Hoe dit mogelijk is? Ik heb geen idee. Wellicht is Minister Schippers van Volksgezondheid al enige tijd geleden begonnen de economie te stimuleren in de stijl van Mark Rutte. In dat geval ziet zij hoogstwaarschijnlijk haar hele wereld door een groen-gele waas.
Beide bestuurders wil ik overigens nog een suggestie van de hand doen: ga als u op deze zonnige dag de economie voldoende herstelt hebt met behulp van consumpties in de horeca eens langs bij de walletjes: ook daar zijn veel mogelijkheden tot stimulatie. Misschien dat Edith Schippers dan eindelijk eens leert hoe je een goede SM-meesteres wordt en Rutte erachter komt hoe een vrouw er uitziet.

Terwijl onze beide bestuurders hun weekend doorzwalken, kunnen wij ook iets doen:
Wij nemen al ons geld op van onze bankrekening, die binnenkort toch bezwijkt onder het gewicht van Iraanse DDOS-aanvallen en nemen een paar maanden onbetaald verlof op. Al dat geld kunnen wij dan mooi in het buitenland uitgeven. Het schijnt dat men in Griekenland of Cyprus nog wel wat kan gebruiken. Het is er ook minder koud.

Edwin IJsman

Het was me het ochtendje weer wel …

Zover heb ik de Haagspraak Opûh Koffiegangers nog niet zien gaan. Terwijl een onderzoeksteam van de School voor Journalistiek een vraaggesprekje houdt met mij over het hoe en waarom van Hagaz!ne als lokale nieuwsbron online, wordt de aandacht wel erg getrokken door een verdwijntruc van Edwin. Zijn mobieltje is weg, terwijl hij het zojuist nog gebruikte.

Even het nummer bellen zegt Teun en je weet meteen waar het is. En warempel ergens onder het raam waar over de verwarming heen een bank is aangebracht, klinkt heel zielig het geluid van het verdwenen mobieltje.

een true Haagspraak story

Gaten in de ombouw, die als zitplaats dient, laten de warmte van de radiator moeiteloos door. Maar diezelfde gaten blijken zeker zo goed mobieltjes te kunnen verorberen. En zo gebeurt het dat plots niemand meer rond de stamtafel zit, maar ieder zo zijn ingenieuze voorstel doet voor het weer in handen krijgen van het tegenwoordig tot de standaarduitrusting van de moderne mens behorende attribuut. En dan hebben wij het nu niet over het type mobiel waar het hier om draait.

De espressobareigenaar vertoont opeens de kwaliteiten van een chirurg in een OK van het type Hagaziekenhuis. Bijna plankend duikt hij met schort en al onder de weggeschoven stamtafel richting cv ombouw om van daaruit slechts een arm achter zich omhoog te strekken met een vragende hand die “Scalp” lijkt te roepen. Meteen legt iemand van het OK-team er een dunne witte staaf in waarmee de espressochirurg het verdwenen attribuut tracht te motiveren uit zijn schuilplaats naar voren te komen. Maar dat is nou jammer; het mobiel van het type ‘vroegâh’ verplaatst zich nu naar een voor het OK-team onzichtbare locatie. De accuschroevendraaier moet eraan te pas komen om de cv-ombouw los te maken. Maar zoals met alle op batterij aangedreven gereedschappen laat ook deze bij de voorlaatste schroef het afweten. De accu zal aan het infuus moeten.

Een laatste poging met de witte staaf maar nu van bovenaf in het naar schatting tiende gat vanaf links is net voldoende voor de ultieme tik tegen het mobieltje. Een lichte zucht van opluchting bij de betrokken aanwezigen die toch wel met Edwin te doen hebben. Ook de gastinterviewers Tim en Sanne kunnen nu ongehinderd verder met hun broodje.

Ik zeg het, wat die Haagspraak auteurs/fotografen allemaal niet verzinnen om in de picture te komen …

zie ook de trailer van Het Verdwenen Mobiel