Auteur: Roel Wijnants

Als fotograaf fotografeer ik Den Haag en zijn inwoners . Zie Roel1943 https://www.flickr.com/photos/roel1943/albums

Mijn naam is Marco

Mijn naam is Marco
Mijn naam is Marco

Tijdens een wandeling door het Zeeheldenkwartier besloot ik om via de Toussaintkade richting Grote Markt te lopen. Ik keek zoals ik al zo vaak heb gedaan even in de poort waar graffitikunstenaar Napaku zijn naam heeft gezet en constateerde dat de naam er nog stond.
Ik liep verder over de kade en zag het bord van de stichting Tichelaar, ineens schoot het bekende filmpje van Maxim Hartman door mijn hoofd en ik besloot om er een foto van te maken voor facebook. Toen ik klaar was zag ik dat er iemand met een scootmobiel op de stoep stond die er langs wou. ik maakte excuus en legde uit waarom ik een foto maakte en de man moest ook lachen.
DSC01246marco
We raakten aan de praat en ineens zag ik onderaan z’n been iets glinsteren en vroeg wat het was. Hij vertelde dat hij een zware periode achter de rug had waarbij veel dingen niet goed eindigden, zoals huwelijk, omgangsregeling, drugsgebruik, baan kwijt enz.
Ten einde raad besloot hij een eind aan zijn leven te maken en koos daarvoor de beruchte spoorwegovergang bij Rijswijk uit. De poging om er een eind aan te maken mislukte maar hij verloor daarbij wel zijn beide benen. Hij tilde beide broekspijpen op om mij het resultaat te laten zien.

Hij klom uit de scoot en gaf mij een demonstratie hoe hij liep met twee kunstbenen. Hij was er heel handig in. Ik vertelde dat ik een neef had die in Afghanistan zijn been had verloren en dat die aan ‘wingsuit flying’ deed. Dat schepte meteen een band en hij vertelde zijn hele levensgeschiedenis. Hij liet op een gegeven moment zelfs zijn geamputeerde been zien, iets dat ik na al de verhalen die ik gehoord had heel gewoon vond.
Hij vond het fijn om even aan een wildvreemde, die nergens van schrok maar wel meeleefde, zijn levensverhaal te kunnen vertellen.
Ik stelde mij voor en hij vertelde dat hij Marco heette. Gek eigenlijk dat je binnen een half uur ineens alles van iemand weet die daarvoor nog een onbekende was, iemand die even langs mij wilde rijden met zijn scootmobiel. We namen met een handdruk afscheid. Marco ging bij Tichelaar naar binnen en ik liep verder richting Grote Markt.

De terugkeer van Thalia

DSC01024a

Sinds enkele dagen is in de Boekhorststraat de voorgevel van het oude Thaliatheater weer te zien. De voorgevel van het Broekenhuis is gestript en het oude theater is weer zichtbaar. Na restauratie komt er op de begane grond de Boomhuttenclub, een klim-en klautergebeuren voor kinderen waar ook ouders op hun gemak een kopje koffie of thee  kunnen nuttigen. Zo krijgt de Boekhorststraat er weer een prachtige voorgevel bij die veel kijkers zal trekken.

DSC01023a

De geschiedenis van Thalia begon in 1912 toen architect M. Kuyper Czn. de Cinema Americain ontwierp. Het gebouw was groots van opzet en luxueus ingericht. Na de reizende bioscopen werden de eerste permanente bioscopen gebouwd. Eén daarvan was de Cinema Americain. Herman van der Stap was de eigenaar. Juist de reizende bioscopen op kermissen werden als volksvermaak gezien. Met de bouw van luxueuze bioscooppanden hoopte men ook de hogere standen ertoe over te halen een film te gaan zien. De Cinema Americain aan de Boekhorststraat leek een barok paleis, inclusief torentjes en prachtige façades. De bioscoop telde zo’n 400 stoelen en had een oppervlakte van 290 vierkante meter. Tekstbron en meer meer over Thalia op

Een reis om de wereld. Zoektocht naar de identiteit van Haagse bioscopen in de jaren vijftig – Elisa Mutsaers 1997

http://www.filmatelierdenhaag.nl/Research/Eigen%20onderzoek/Haagse%20bioscopen/64/____.html

DSC01030a

 

Baron Hop en het Confiseurshuis aan het Lange Voorhout

DSC00019ahop
Na de wekelijkse Opûh Koffie bij Van Beek aan de Turfmarkt besloot ik om een wandeling te maken, onderweg bezocht ik de kerk in de Parkstraat. Via de Mauritskade en de Denneweg ging ik even bij Nora Bogers, meubelontwerpster in de Kazernestraat langs. Na een groet en een gesprekje ging ik weer verder richting Lange Voorhout.

Op het Lange Voorhout ontdekte ik een niet eerder geziene gevelsteen met inscriptie.
Een deel van de tekst was leesbaar, maar het goud waarmee de letters waren ingevuld was voor 98% verdwenen.
Ik maakte wat foto’s en thuis op de Mac heb ik de letters weer leesbaar gemaakt.
Het bleek het voormalige woonhuis van oud-gezant van de Staten van Holland baron Hendrik Hop te zijn. Van 1782 tot 1792 was hij de Nederlandse gezant te Brussel. Toen Franse revolutionaire troepen Brussel innamen werd de gezant teruggeroepen. Zo belandde Baron Hop in het appartement boven het confiseurshuis van de familie Van Haaren & Nieuwerkerk aan het voorname Voorhout. Baron Hop is bekend van het naar hem genoemde Haagsche Hopje.

HTM.Fotonet Collectie Dick Gilijamse
HTM.Fotonet Collectie Dick Gilijamse

Baron Hop was een liefhebber van koffie en toen hij een keer zijn restje koffie met suiker en room op de kachel had gezet en in slaap viel was de koffie zodanig ingedikt dat er een bruine brok onderin het kopje was ontstaan.
Hij proefde de brok en vond hem erg lekker. Later toen Hop van zijn arts geen koffie meer mocht drinken, herinnerde hij zich zijn toevallig ontstane koffiebrok, ging naar zijn benedenbuur en vroeg hem om ‘De Swarte Oostervogt brok’ zoals hij het noemde te maken. zodat hij toch nog kon genieten van de koffiesmaak.
Op zijn diplomatieke reizen nam baron Hop regelmatig deze Oostervogtbrokken mee die tot in de hoogste kringen werden gewaardeerd. Door het grote succes is de fa. Van Haaren & Nieuwerkerk in 1794 officieel begonnen met de productie van de snoepjes die in 1880 de naam Haagsche Hopjes kreeg. De snoepjes waren zo populair dat velen zich ook met het maken van de brokken bezighielden.

Fabrikant Rademaker maakte ook brokken, deed er een wikkel omheen en claimde dat hij de enige echte Haagsche Hopjes maakte. Er zijn vele processen gevoerd over de rechten op de naam ‘Haagsche Hopjes’, maar Fa. Van Haaren & Nieuwerkerk werd steeds in het gelijk gesteld.
Jaren later is het bedrijf overgenomen door Rademaker. Desondanks ging het gevecht
over de hopjes tot 1989 gewoon door. Toen besliste de Reclame Code Commissie
dat de Haagse Rademaker niet meer met ‘enige echte’ mocht adverteren. Voortaan moest er altijd de naam van het bedrijf bij staan: ‘enige echte Rademaker’s hopjes’

Bronnen en meer op Wikipedia:
https://nl.wikipedia.org/wiki/Hopje

en ansichtkaart uit de collectie van Dick Gilijamse
http://www.htmfoto.net/algemeen/tonen2.php?pagina=1292439191
DSC00061a

Bom blijkt geen Bom

DSC09072
Tijdens graafwerkzaamheden op het Scheveningse strand stuitte de draglinemachinist vandaag op een zwaar metalen voorwerp.
Men dacht onmiddellijk aan een een bom uit WO II en schakelde de explosieven Ontruimingsdienst van Defensie in
DSC09083

Na inspectie bleek het om een Paravaan te gaan. Een paravaan werd gebruikt om zeemijnen onschadelijk te maken.
De Paravaan is voorzien van scharen die de kabels van verankerde zeemijnen moest doorknippen.
In stadsdeel loosduinen staat bij het politiebureau een compleet exemplaar.

DSC09107

Meer info over een Paravaan

De Bloedheuvel of Oude Mannenberg

DSC07339a
Ik wist al langer van het bestaan van deze heuvel.l Ik had er diverse smeuïge verhalen over gehoord, maar onlangs kreeg ik info waar de heuvel te vinden was.

Zo op het oog is het gewoon een kleine heuvel in het Haagse Bos, maar wel een heuvel met een bloederige geschiedenis.

Zo heeft de beroemde Casanova die in 1758 Den Haag bezoekt er wel eens een duel uitgevochten. Casanova kwam naar Den Haag als afgezant van de Franse regering maar ook vanwege zijn Haags liefje de zangeres Teresa Imer bij wie hij naar horen zeggen een dochter had.
Het schijnt dat menig officier hier op de heuvel de eer van zijn geliefde heeft verdedigd, soms met zwaard, soms met een pistool.
De heuvel is gebruikt als executieplaats voor misdadigers die tot de doodstraf waren veroordeeld. De terechtstellingen waren openbaar. Dus het was een volksvermaak waar velen op afkwamen, het bloed vloeide rijkelijk in die tijd, hier dankt de heuvel ook de naam “Bloedheuvel” aan.

Het schijnt dat Constantijn Huygens een gedicht heeft geschreven waarin de bloedbank voorkomt maar ik heb het niet kunnen vinden.

Meer nieuws en interessante ontdekkingen over en in het Haagse Bos op een duidelijke wandelkaart waar u alles kunt terugvinden.

Een oefening van tamboers en pijpers op de Oude Mannenberg in het Haagse Bos. Fargue, P.C. la Bron Haagse Beeldbank
Een oefening van tamboers en pijpers op de Oude Mannenberg in het Haagse Bos.
Fargue, P.C. la
Bron Haagse Beeldbank

DSC07338a
Met dank aan
Bron
http://www.volkskrant.nl/archief/raadsels~a407586/
, Stichting 3 maart ’45
i.s.m. Haags Gemeentearchief, Staatsbosbeheer