Lubberiaans

Ruud Lubbers op weg naar de Eerste Kamer

OM onderzoekt kernbom uitspraken van Lubbers

Frits Wester vraagt zich af wat er gaat gebeuren: Als het juist is wat Ruud Lubbers heeft gezegd, dan liggen er nog 22 kernbommen in een bunker in Volker en heeft hij mogelijk een Staatsgeheim verklapt. Officieel is dit namelijk nooit bevestigd (wel al bijvoorbeeld indirect via Wiki Leaks). Wanneer het OM Lubbers daarvoor vervolgt, dan betekent dat dat hij de waarheid heeft gesproken en wordt datgene wat men officieel niet wil weten officieel bevestigd.

Van Agt heeft al publiekelijk geroepen dat het niet verstandig is van het OM. Zijn uitspraken worden waarschijnlijk ook weer door het OM onderzocht.

Belubberen

Het woord belubberen is volgens Ewout Sanders uitgevonden door Marcel van Dam.

Het debuut van dit woord is goed gedocumenteerd. Tijdens het debat over de Rijksbegroting 1984 voerde PvdA-kamerlid Marcel van Dam een denkbeeldige employé van minister-president Lubbers ten tonele, tuinman Flipse, om aan te tonen dat de zogeheten echte minima er ondanks hun eenmalige uitkering op achteruitgingen. Dit in tegenstelling tot wat het kabinet deed voorkomen. Flipse zelf had niets in de gaten, maar toen hij met een tientje minder in zijn loonzakje thuiskwam, zei zijn vrouw: ,,Volgens mij heb je je laten belubberen.’’

Toen Van Dam even later zei ,,Alle echte minima worden, net als die tuinman, belubberd”, liep Lubbers rood aan van woede. De reactie van de minister-president kwam als volgt in de Handelingen van de Tweede Kamer terecht: ,,Mijnheer de Voorzitter! Tegen deze woordspeling moet ik groot bezwaar maken. […] De heer Van Dam probeert de suggestie te wekken dat de regering hier de zaak aan het bedonderen is. Ik acht dit volstrekt onaanvaardbaar. Als hij, hoe geestig hij dit ook vindt, een woordspeling invoegt, acht ik dat, ook als oud-collega, onder de maat! (applaus ter rechter zijde).’’

Lubberiaans

Heeft zelfs een plaatsje in de Van Dale gekregen:

‘taalgebruik dat wordt gekenmerkt door briljante politieke instincten, grote vindingrijkheid, diplomatie, oorverdovende CDA-onduidelijkheid en een ongeëvenaarde zwalkende kwaliteit. Eigenschappen waarvoor hij door bijna elke politicus in hoge mate wordt benijd

Het grappige van het geheel is dat Lubbers zelve nu bevestigt destijds niet de waarheid te hebben gesproken, dan wel de waarheid verzwegen te hebben.

Als dat niet Lubberiaans is…

Foto Roel Wijnants

Moeilijker kunnen we het best maken

Moeilijker kunnen we het best maken

Moeilijker kunnen we het best maken

Een draadje opgepikt via FaceBook:

U zult het waarschijnlijk net zo gek vinden als ik dat de Belastingdienst nog niet eens met u communiceert via e-mail. Alle communicatie naar de belastingplichtige gaat nog via papier. Aan de andere kant wordt van de belastingplichtige wel verwacht dat hij de communicatie met de belastingdienst elektronisch doet via een of ander door de Belastingdienst ter beschikking gesteld programmaatje. Dat alles in het kader van de automatisering en de kostenbesparing. Alleen wordt dat dan weer niet ten volle uit genut.

De Belastingdienst is een groot ambtelijk apparaat dat regelmatig door de opvolgende Kamers, Ministers en Staatssecretarissen met schier onmogelijke taken wordt opgezadeld. Nu moet er ook nog eens extra bezuinigd worden.

Beroepshalve heb ik er heel vroeger veel mee te maken gehad. Tegenwoordig gelukkig minimaal.

Ik heb altijd met respect naar het apparaat gekeken. Het heeft zich door de jaren goed staande gehouden, werkte over het algemeen efficiënt en slaagde er veelal in de veranderingen die werden opgelegd redelijk tot goed te verwerken. Af en toe een misser, maar grosso modo een adequate club. Zeker wanneer het werd vergeleken met collegae in het buitenland. Vroeger keek ik ook nog wel eens over de grens en merkte dan dat dingen die hier heel gewoon en efficiënt geregeld zijn, in het buitenland helemaal niet zo gewoon bleken te zijn, ja zelfs ronduit uiterst inefficiënt geregeld. Je hoefde maar naar de directe buurlanden te kijken om te zien hoe het hier beter ging.

Sociale Media

De Belastingdienst is een gesloten fort dat zeer centraal wordt geleid en heel hiërarchisch in elkaar zit. Anno 2013 nog steeds. Dat blijkt ook uit het voorval waar ik naartoe schrijf. Je vindt de Belastingdienst niet op Twitter of op FaceBook of waar dan ook.

Welnu Marco Raaphorst geeft af en toe sociale media les aan medewerkers van de belastingdienst. Dit keer was hij samen met Punk Media gevraagd om van een bijeenkomst over Het Nieuwe werken een video verslag te maken. Zij kunnen dat prima. Toen ik dat langs de zijlijn oppikte dacht ik: “Het wordt tijd”.

Wat blijkt nu?

De persvoorlichter van de Belastingdienst adviseert:

Ons advies is om het filmpje niet te plaatsen op YouTube en ook niet op de site van de producent. De vraag is met welk doel je het filmpje naar buiten wil brengen, voor welke doelgroep en met welke boodschap. Naar buiten toe kan het beeld ontstaan dat de Belastingdienst tijd heeft voor dit soort (interne) dingen terwijl we zeggen te weinig capaciteit te hebben voor bijvoorbeeld controles etc. Als je het extern plaatst kan het al snel een eigen leven leiden. Vandaar het advies (vriendelijk doch dringend) om het niet extern te plaatsen, ook niet op de site van de producent.

Marco reageert gematigd en gelaten

Opdrachtgever Steven Gort Ontploft bijna.

Nogmaals

Naar buiten toe kan het beeld ontstaan dat de Belastingdienst tijd heeft voor dit soort (interne) dingen terwijl we zeggen te weinig capaciteit te hebben voor bijvoorbeeld controles etc.

De persbobo zal naar mijn menig terug naar school moeten om wat aan zijn communicatie te schaven. Hij impliceert met “we zeggen” enz. dat ze dat maar roepen, maar dat het mogelijk niet waar is. Hoe kun je het jezelf zo moeilijk maken? Of is hij gewoon bang voor zijn baan als alle belastingambtenaren gewoon los kunnen gaan?

Update

Zoals Karin fijntjes opmerkt klopt er niets aan dit verhaal. Ik heb het dan ook iets aangepast.

Onjuist is dat Marco deze bijeenkomst organiseerde zoals ik aanvankelijk beweerde. De door de Belastingdienst belegde bijeenkomst ging over #HNW oftewel Het Nieuwe Werken en niet over sociale media. Marco en Punk zouden een video impressie van de dag maken. Nu is Marco een duizendpoot: Muziek maker, sociale media expert en jawel, ook journalist.

Qua facts weet ik uit Marco’s eigen mond dat hij ook wel eens wat aan de Belastingdienst vertelt of heeft verteld over sociale media. Niet zo gek dat ik het dan een beetje anders duidt. De pointe blijft hetzelfde naar mijn mening.

Haagspraak Bijeenkomst (4)

Strandpaviljoen De Fuut

Uitnodiging Haagspraak Bijeenkomst (4)

Hoewel de zomer dit jaar lang op zich laat wachten, gaan we voor de bloggers, vrienden en commentatoren van Haagspraak toch een bijeenkomst aan het strand organiseren:

Datum: Zaterdag 13 juli, 2013
Tijd: vanaf 13.00 uur
Plaats: Strandpaviljoen De Fuut. Bij het eindpunt van Lijn 12 uitstappen en eventjes door de duinen struinen: Volg bordjes ‘Strandslag 10’ door de duinen, strand op linksaf.

Het vaststellen van een datum had heel wat voeten in de aarde, vandaar dat we nu maar eens een plek kozen om met de voetjes in het zand te zitten.

Fuut foto door Piet G. van der Molen

Dan Brown – Inferno

Medusa

Medusa 2

Dan Brown – Inferno

Knap hoe deze auteur, via zijn uitgevers, een hype van zichzelf weet te maken: 80 miljoen exemplaren van de Da Vinci Code verkocht en gewoon doorgaan. Vertalers weken in bunkers laten opsluiten met zware bewaking zodat geen snippertje info naar buiten komt. Gebeurt dan wel in het buitenland, want vermoedelijk zou in Nederland de arbeidsinspectie ingegrepen hebben. Heb toevallig de Nederlandse vertaalsters gezien in DWDD die daar ook nog leuk over konden vertellen. Mij bleef bij dat ze best moeite hadden het abominabel Engels van Mr. Brown in correct Nederlands te vertalen. Normaal wordt een boek in de Engelse taal uitgebracht en daarna vertaald. Nee Inferno is gelijk in tig talen uitgebracht. Onder zware geheimhouding mocht op dag X op uur Y het boek in de winkel worden gelegd. Media meldden Rijen voor de winkel voorafgaand aan uur Y. Een boek vermarkten zoals Steve Jobs dat met zijn appeltjes deed. Het boek is dus nog niet geheel dood.

Bij Paagman van de week in het voorbijgaan snel een exemplaar van de stapel gerukt. Te snel bleek achteraf, want normaal lees ik liever de originele taal dan een vertaling en bij thuiskomst bleek ik een Nederlands exemplaar te hebben gepakt. Toch maar gelezen in plaats van teruggebracht omdat ik de dames vertaalsters eigenlijk wel aardig vond overkomen bij DWDD. De vertaling heeft mij niet gestoord. In tegendeel vond ik goed.

Het is geen hoogstaande litteratuur, maar leest wel lekker snel weg. Zijn andere boeken heb ik ook gelezen en vond ik ook “wel aardig”.

Er zit ook een denkertje in: De schurk zoekt en vindt een oplossing voor het overbevolkingsprobleem dat volgens Thomas Robert Malthus kan uitdraaien op zelf vernietiging van de soort mens, ook wel de Malthusiaanse Catastrofe genoemd. Denk even mee: Tussen 2000 en nu groeide de wereldbevolking van 6 miljard tot 7 miljard mensen. Als we in dit tempo doorgaan, halen we het jaar 2100 niet. De WHO probeert uiteraard te voorkomen dat de schurk slaagt. Het boek biedt een soms vermakelijke en soms cynische beschrijving van deze strijd en daarmee een kijk op het reilen en zeilen van onze WHO machthebbers. En passant wordt het bizarre vermogen van de mens om problemen te ontkennen benadrukt.

De ontknoping vindt plaats op de plek waar ik ooit (in 2007) beide foto’s heb genomen. De eerste is van Medusa. Die met al die slangen in het haar. De andere weet ik de naam niet van, maar heb ik er wel bijgezet, want halverwege het boek wist ik al min of meer dat het daar zou zijn en had ik die foto voor ogen omdat die volgens mij de sfeer van het verhaal goed weergeeft en bij mij opkwam tijdens het lezen. Een plek die is blijven hangen in mijn geheugen omdat hij indruk heeft gemaakt.

Ik verklap verder niets, want dan is het niet leuk meer om te lezen.

Update

Voor degenen die Malthus een te moeilijk woord vinden voeg ik een treffende foto bij die ik vlak na publikatie op FaceBook zag:

one plus one is another one

One plus one is another one, en zo voort en maar door.

Bye Bye Yolanthe

Yolanthe Smit

Yolanthe Beatrice Roxane Smit (1944-2013)

Een paar weken geleden las ik dat Marc Rutte geprobeerd heeft een fietser bij te staan die hier in Den Haag onder een vrachtauto was gekomen. Uiteindelijk bleek betrokkene aan de gevolgen van het ongeval te zijn overleden.

Gisteren las ik in het AD dat betrokkene Yolanthe Smit was. Het was een mooi in memoriam. Ik had het hier willen reproduceren. Omdat ik het artikel zondag las, dacht ik dat het in de zaterdag editie stond. Niet meer terug te vinden. Dan is het vermoedelijk de vrijdag editie die inmiddels in de papierbak is verdwenen. Ook een digitale speurtocht op de AD site hielp niet.
Bye Bye Yo

Ik vond wel dit In Memoriam

Waaruit ik citeer:

Yolanthe woonde en werkte 24 jaar in het Noordoosten van de Verenigde Staten waar zij geregeld optrad als spreker bij bedrijven en organisaties.

In 2000 kwam zij terug naar haar geboortestad Den Haag. Gedurende 7 jaar werkte zij op 8 verschillende scholen in Den Haag.

In 2009 werd zij met pensioen gestuurd vanwege het bereiken van de 65-jarige leeftijd. Maar Yolanthe begon een tweede carrière. Zij ging aan het werk als speech- en presentatiecoach met als specialiteit spreken in het Engels voor ‘non-native’ sprekers’.

Als voorzitter van de Toastmasters of The Hague gaf zij leiding aan een team dat de leden hielp hun spreekvaardigheid in het Engels te oefenen en te verbeteren.

In 2008, vlak nadat zij terugkwam van een reis langs haar Amerikaanse vrienden, begon zij, samen met haar compagnon Ralph Oei, een Haagse TED Salon (TEDxTheHague), een natuurlijke uitvloeisel van haar belangstelling voor het gesproken woord en presentaties die ergens over gaan. Later werd dit gezelschap lid van het wereldwijde TedX gebeuren.

Waarom een berichtje hier?

Ik kende Yolanthe alleen via social media. Ze was zeer actief op Twitter en Facebook en was de drijvende kracht achter TEDxTheHague. Ze heeft mij vele keren achter de broek gezeten om nu echt eens een lezing van TEDxTheHague bij te wonen. Het kwam er gewoon niet van.

Kijk maar eens naar de eerste foto die ook op haar overlijdensbericht prijkte: Een levenslustige vrouw met twinkelende oogopslag met humor en veel energie. Ze verbond mensen aan elkaar. Ik had haar graag een keer willen ontmoeten en nu blijkt het te laat. Een wijze les: Online ontmoet je soms mensen die je belangstelling wekken en waarvan je vermoed dat als je ze in werkelijkheid ontmoet je het goed mee kunt vinden. Wanneer je de kans hebt ze in werkelijkheid te ontmoeten moet je dat niet uit de weg gaan.

De tweede foto is gemaakt door Henry Soenarko, een van de vrienden van TEDxTheHague ( en ook een van de vrienden van Haagspraak) op haar uitvaart. Op FaceBook heeft hij er meer geplaatst.

Tot slot: Ook Haagspraak is een gemeenschap van mensen die elkaar hoofdzakelijk eerst online hebben ontmoet en elkaar daar zijn gaan waarderen. Dat blijkt uit de zeer geanimeerde bijeenkomsten. Yolanthe had daar uitstekend bij gepast. Yolanthe verstond als geen ander de kunst om mensen bij elkaar te brengen. Bedankt voor de online lessen Yolanthe!