Auteur: edwin ijsman

Idealist met een kwinkslag | Schrijft | Fotografeert | Ontwerpt | Onderzoekt | Voorliefde voor nutteloze dingen | Twitter: @edwinijsman

Kort geding Autonoom Centrum Harstenhoekweg

Een week of twee geleden kwam ik bij de eettafel van het Autonoom Centrum een jong stel tegen, zij kwam uit Leiden, hij uit Amsterdam, of omgekeerd. Hij was veganist en zij vegetariër. Of omgekeerd, ik onthoud details maar niet alle details tegelijk.

“Weet je dat er maar één veganistische volkskeuken is in Den Haag?”
“Nee, ik kom eigenlijk alleen maar hier. Hoeveel zijn er dan in Amsterdam?”
“Vier.”

Dat vond ik best wel ernstig. Als Hagenees op Amsterdam afgeven en als het even kan die arrogante Amsterdammers de grond inboren is natuurlijk best leuk, maar dan moet je wel enigszins geloofwaardig zijn. Met een enkele veganistische volkskeuken in Den Haag red je dat natuurlijk niet.

Zeker als die ook nog bedreigd wordt met ontruiming…

Verkrotting voor luxe

Op 6 april zal er een kort geding plaatsvinden in het Paleis van Justitie in Den Haag. De eigenaar, Bewi Vastgoed, wil op de plek van de drie, bijna honderd jaar oude panden 76 luxe-appartementen bouwen. Je vraagt je af waar de mensen van die luxe-appartementen nu naar toe moeten voor vertier, nu je geen tango meer kan dansen bij De Vloek, de veganistische volkskeuken ervoor gesloten moet worden en zelfs de club van buurvrouw Kim Holland* gesloten is, maar dit terzijde. “Hadden ze maar geen appartement moeten kopen in dit godvergeten Scheveningen,” zeggen we dan.

Uiteraard is de eigenaar er nog niet. Bewi Vastgoed heeft dan weliswaar de panden al jaren laten verkrotten, wat sloop steeds aantrekkelijker maakt, maar naast deze drie tot voor kort leegstaande panden moeten nog twee gebouwen worden gesloopt. Deze zijn nog in regulier gebruik.
Dat wordt dus slopen, voor een grasveld. Een nogal slecht onderhouden grasveld. Dat kennen we van de Blauwe Aanslag en nu ook van De Vloek, waar bij mijn weten de afgelopen maanden nog weinig gebeurd is voor het geplande ‘topzeilcentrum’.** Onze topzeilers zullen wel ergens in de baai van Rio(ol) de Janeiro hangen. Dat zou ik ook doen in hun plaats. Wat moet je in Scheveningen als daar zometeen niets meer te doen is?

 Een petitie voor het behoud van het Autonoom Centrum

Daarom is er een petitie tegen de ontruiming van de panden aan de Harstenhoekweg gestart. Teken ‘m maar:

http://www.petities24.com/geen_ontruiming_kraakpanden_harstenhoekweg_autonoom_centrum

Geïnteresseerden in de rechtszaak kunnen op 6 april terecht om 10:00 uur in het Paleis van Justitie aan de Prins Clauslaan 60 te Den Haag. Sympathisanten verzamelen hier om 9.30 bij de ingang.

* De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat Club Live geen eigendom meer is van Kim Holland. Laten we hopen dat ze niet naar Amsterdam is verhuisd.
** Onze Pieter Musterd weet te melden dat er nou toch echt gebouwd lijkt te gaan worden bij het ‘Topzeilcentrum’

Blijf thuis!

Thuisblijven is vaak een goed idee. Het is helemaal fijn als je thuis geen televisie hebt en daardoor de nodige onzin mist. Bijvoorbeeld de thuisblijfadviezen van onze minister-president:

Wat Mark Rutte over het hoofd ziet, is dat het thuis niet altijd veiliger is. ‘De meeste ongelukken gebeuren thuis’ is niet voor niets een gangbare uitdrukking in onze taal. Onze prachtige taal (Italiaanse vriendinnen zeiden ooit: als jullie praten klinkt het net als een stel vechtende katten), onderdeel van de Hollandsche cultuur die wij zo hard moeten beschermen tegen al die mensen die persé níet thuis willen blijven…

Recensie boekenweekgeschenk 2016: Broer

Boekenweekgeschenk 2016 – Broer – Esther Gerritsen leest voor uit het boekenweekgeschenk.

Dialogen

Bart ging niet aan haar bureau zitten maar op de bank.
. `En,’ vroeg hij, `hoe is het gegaan? Het eerste weekend?’
. Ze kreeg maagpijn. Er was geen ontkomen aan.
. `Het is fijn dat we geen drempels hebben.’
. `Hebben jullie geen drempels?’
. `We hebben zo’n gietvloer, door het hele huis.’

Esther Gerritsens werk kende ik nog niet. Het boekenweekgeschenk voor 2016 dat zij schreef laat mij één ding zien: zij is goed in het schrijven van dialogen. Dialogen met mensen die miscommuniceren, mensen die hun zinnen niet afmaken …

Realistische dialogen, van mensen die verre van perfect zijn en gezamenlijk een gezin vormen, broer en zus of collega’s zijn. Het zijn die dialogen die het boekenweekgeschenk voor mij overeind houden en het maken tot een boek dat ik voor mijn plezier uit kan lezen, iets wat de afgelopen 3 jaar niet bij elk boekenweekgeschenk vanzelfsprekend was.
Arjan Peters zegt in De Volkskrant: `Het verhaal van Broer is aan de schematische kant’ en daar kan ik mij bij aansluiten. Als ik het boek uitgelezen heb, blijf ik met het gevoel zitten dat er meer in had gezeten, dat ik niet voldoende kennis heb kunnen maken met de karakters en dat hun confrontatie in het plot uiteindelijk beperkt blijft.

Waar gaat ‘Broer’ over?

De hoofdpersoon van het boekenweekgeschenk is Olivia, een 52-jarige vrouw die sinds 2 jaar financieel directeur is van een familiebedrijf, een winkel die ’47-delige serviezen’ verkoopt die ‘niet in de vaatwasser kunnen’, duur en ouderwets. Vlak voor een belangrijke aandeelhoudersvergadering wordt zij gebeld door haar broer, die haar geëmotioneerd verteld dat zijn been zal worden afgezet. Zij heeft altijd weinig contact gehad met haar broer, maar desondanks laat ze haar werk vallen en zoekt ze hem op in het ziekenhuis. Tijdens zijn revalidatie neemt ze hem in huis, tegen het advies van haar man in:

. Gerard lachte. `Maar dat gaat mooi niet gebeuren.’
. Hij dronk zijn glas leeg en vroeg of zij nog wat wou.
. `Waarom moet je daarom lachen,’ vroeg Olivia, `is het zo’n raar idee?’
. `Dat meen je toch niet?’
. `Waarom niet?’
. `Jij met jouw broer, onder één dak?’
. `Ja?’
. `Dat kan jij helemaal niet.’

De dialoog tekent de hoofdpersoon: achter haar laptop en op kantoor is zij een prima zakenvrouw, maar sociaal en emotioneel gezien schiet zij tekort. Zij beseft niet dat het niet haar man is die problemen gaat hebben met de komst van haar broer, maar zijzelf en dat de eigenaren van haar bedrijf, drie generaties van een familie, haar plotselinge uitvallen tijdens de aandeelhoudersvergadering niet zien als een teken van zwakte. Integendeel: haar tijdelijk inwonende broer, een outcast die in een bungalow woont, palmt haar werkgevers net zo makkelijk in als haar gezin. Ondertussen schuift Olivia steeds verder richting de zijlijn in haar eigen leven. Misschien heeft zij haar broer harder nodig dan hij zijn zus.

‘Broer’ is een heel aardig boekenweekgeschenk. Het maakt nieuwsgierig naar ander werk van Esther Gerritsen en zal ook uitstekend leesbaar zijn in de trein komende zondag.

Edwin IJsman

Een standbèld voâh Haagse Harry, lekkâh belangrèk!

“Wat is dat voâh een megaul daah op de Graute Mark?”
“Dat ben jè, Harry, ze hebbe een standbeild voâh je gemaak.”

Deze slideshow vereist JavaScript.

“Met zaun dikke trèitâh? kap nâh!”
“De jare gaan telle, Harry.”
“Wie hep dat voâhhauf opgepoest? Ut glim as een biljagtbal!”
“Tis jâh hauf, Harry. Je heb de hare in je nek nog.”
“As r zaun dùif op schèt, is dat agtelijke beild een blondje geworde!”
“Tis voâh jâh gemaak Harry.”
“Lekkâh belangrèk!”

Teks: Edwin èsman in samewerking met Harrypad
Fâhtâhs: Roel Wènants

Hotel No Patria

Aan de Harstenhoekweg in Scheveningen zijn de maandag een week geleden gekraakte panden van het nieuwe Autonoom Centrum druk bezocht de afgelopen dagen. Een groep vrijwilligers is bezig om de gebouwen, die langere tijd leeg stonden en kwalitatief niet allen in goede staat zijn van binnen op te knappen.

Kwinten Keesmaat vertelt hier kort iets over en legt ook uit dat er al activiteiten plaatsvinden in het ‘AC’, dat vorige maand na ruim 5 jaar zijn oude locatie aan de Willem van Outhoornstraat verliet.