Het Individu van Nu

foto

Toen ik jong was heb ik geleerd dat het individu belangrijker is dan een meeloper.
Mijn opvoeding, school en studie waren gebaseerd op de ontwikkeling van dit individu. Wat mij opvalt is dat juist deze manier van denken mij de laatste tijd steeds meer tegen gaat staan. Opvallend is namelijk dat wij, als maatschappij, dit ene segment van het mens zijn, het individu, wel een heel erg duidelijke plek op deze aarde laten innemen.
Hiermee zeg ik niet dat het individu niet belangrijk is. Hiermee zeg ik dat het mij opvalt dat de afgelopen jaren mensen mijns inziens alleen nog maar lijken te gaan voor buiten zichzelf zoekende snelle oplossingen. De consumptie maatschappij is daar een van. De onstilbare hang naar informatie en daardoor persoonlijke grensoverschrijdende computer aangelegenheden willen ontwikkelen is buitensporig te noemen.

Gegeven is het feit dat ook ik mij daar schuldig aan maak. Afgekeurd en op de bank zittend is die virtuele wereld mijn raam naar de buitenwereld.

Maar vroeger was niet alle informatie noodzakelijk. Om meningen werd gevraagd. Ik ben zelf ook écht iemand die haar mening zeer duidelijk ventileert, maar ik probeer wel altijd respectvol om te gaan met mijn medemens. Mij te bedenken wat ik teweeg kan brengen door mijn mening te geven, wat mij overigens vaak niet weerhoudt hem te geven. Maar wat opvallend is: de mens evalueert zich de laatste jaren in een soort absorberende, over consumerende, ongevoelige wandelaar in woelig water.

De vraag is: Zuigt dat water je als een pop mee de kolk in, geeft het je de ruimte om met de stroom mee te reizen en te drijven op de aftakking van de rivier, of voel je met je tenen toch altijd nog naar grond onder de voeten?

Hou je de kant vast om staande te blijven, geniet je van de bubbeltjes tegen je benen. Ben je bang voor de bacteriën die in de wondjes op je voeten kunnen komen?
Waar laat jij je door leiden? Of lijd je alleen en ga je dus maar door?

Lopend door de miezer regen naar de tram verbaas ik mij wederom dat mensen oversteken zonder te kijken. Dat de oudere dame voordringt in de tram, dat iemand met blote handen op een winkelraam staat te slaan om spullen voor geld te ruilen.

Ik zie, ik zie,
ik hoor zo veel,
maar integreer het nie

….dat komt in mij op.

Want al dat individualisme leidt dus ook hierheen; het consumeren van het leven lijkt soms gevoelloos te zijn geworden.

Auteur: liesbaas

Lies Baas is een dyslectische, Haagse filmfanaat en autodidactisch fotograaf die altijd op zoek is naar het licht in de duisternis. Haar werk is te bekijken op www.flickr.com/photos/liesbb

2 thoughts on “Het Individu van Nu”

  1. Het verschil is ‘participeren in een sociale samenleving’ en ‘individualisering in een liberale Material World’ ook wel aangeduid als bezuinigen waarbij de Civil Society is verworden tot een hulpmiddel ipv een doel !!!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s