oh orgie van buizen
en opgebroken stoep
jij bent mijn stad
ik ben hier thuis
zie de rokjes
zie de bloesjes
en mijn ogen tollen
dansend in de zomerzon
mijn voet blijft
steken in hondenpoep
mijn enkel zwikt
een losse stoeptegel
mijn neus loopt over
er is zoveel vervuiling
mijn ogen lopen
over van al het schoons
dat deze puinhoop
mij te bieden heeft
zie de meeuwen
zie de zee
een middagje strand
en ik ben gereinigd
Haagspraak 
Mooi gedicht en o zo waar. Zolang ik hier woon is er altijd wel ergens een flinke bouwput in het centrum. En toch zou ik Den Haag voor geen enkele andere stad willen ruilen.
Mooi…herkenbaar!
*Oiii….maar waar is je plaatje om dit gedicht ‘nog meer’ kracht bij te zetten??
Ik ben zo langzamerhand wel aan alles gewend, zelfs aan de poep……
Mooi gedicht trouwens!