Parijs is nog ver. Zeker als je Tommy heet: met zijn korte pootjes kan onze columnist niet bij de trappers. Sturen kan hij ook niet. Blaffen wel.
Woensdag. Normaal gesproken is dit voor mij de dag dat ik bij de Opûh Koffie in Den Haag om koekjes kan bedelen bij die linkse rakkers van Haagspraak. Maar omdat dat werkloze tuig mij in Frankrijk heeft achtergelaten zit ik hier nu wielrennen te volgen. En dat terwijl wielrenners en honden elkaars aartsvijanden zijn. Ik hoop op regen, regen en verkoeling. Regen en valpartijen en spectakel in de koers.
In die regen zal in de etappe naar Pra Loup wederom op Nibali en Valverde gelet moeten worden. Maandag deed Froome dit goed: hij bleef in het wiel van Valverde in de gevaarlijke afdaling naar Gap. Dat redde zijn dag, want u weet: net als ik kan Froome uit zichzelf niet sturen. Hij zal nog vier dagen in de Alpen moeten overleven om de gele trui naar Parijs te brengen.
Bron: c-cycling.com
De afdaling van de een-na laatste col lijkt mij ook nu de sleutel tot de etappe. Ik verwacht aanvallen van: Joaquim Rodriguez, die de bolletjestrui wil hebben, vincenzo Nibali, die de afdaling van de Col d’Allos wel zal zien zitten en Romain Bardet.
U leest het goed: ik prijs een Fransman aan. Dat is niet voor niets, want deze etappe is een exacte kopie van rit vijf van de Dauphine Libere van dit jaar. Deze rit werd gewonnen door Bardet. De Fransman reed weg op de top van de Allos en sloeg een gat in de afdaling. Let op hem.
Soms ontmoeten wij tijdens de Opûh Koffie bijzondere mensen. Vandaag is weer zo’n moment. Enkelen van ons zijn al vertrokken en lezen dit ongetwijfeld met lede ogen.
In gesprek met Edwin vraagt de man mij of hij “daar kan gaan zitten”. Het is eigenlijk geen vraag maar meer een mededeling want hij schuift meteen door naar de uiterste hoek. Hij komt zeer resoluut over, wijst precies aan waar hij wil gaan zitten en vraagt meteen waarom die tafel in de lengte staat. Want hij staat “altijd dwars”. Hij begint meteen aan de tafel te sjorren en wij zijn wel bereid om deze mee helpen ‘terug’ te zetten. ‘onze’ tafel bij Café Van Beek ondergaat een bijzondere behandeling tijdens de Opûh Koffie
Zolang ik de OK bij Van Beek meemaak heb ik de rangschikking van tafels niet anders gezien. Maar er is geen discussie over mogelijk, deze tafel staat “altijd dwars” gezien vanuit de andere OK tafels. Hij doet zijn jack uit en hangt het over een stoel tegenover hem. Hij knoopt zijn overhemd los, een knoopje meer dan dat ik zou doen want nu komt zijn onderhemd in beeld. Hij zit daar nu alleen op de bank met ‘onze’ tafel dwars vóór hem. Alsof hij een vergadering gaat voorzitten.
De plastic tasjes drapeert hij breed uit over de bank. Vervolgens haalt hij een stuk papier tevoorschijn om de tafel schoon te maken. Een sterke citroenlucht komt hierbij vrij alsof hij een schoonmaakmiddel gebruikt. Alles wordt keurig gerangschikt. Het standaard potje met kunstbloemen, de peper, het zout, het waxine tafellichtje, de tonic met glas, die hij besteld heeft met ijsklontjes, een pen wat los geld en een tasje van de Media Markt waarop staat; ‘Ik ben toch niet gek?’
Hij staat op om naar de wc te gaan om na lange tijd weer terug te komen. Een rol dun wit papier wordt uiterst zorgvuldig uitgerold over de tafel tot op de grond toe aan de andere kant. Waar hij het vandaan heeft, ik weet het niet. Het beetje gekreukte papier wordt zoveel mogelijk met de vlakke hand gladgestreken. Het begin lijkt afgescheurd. Dat knipt hij nu kaarsrecht af. Om de zoveel centimeter vouwt hij het en knipt het dan weer af. Het lijken papieren handdoekjes te worden. Inmiddels is de hele tafel in beslag genomen. Zo langzamerhand krijgt hij ook de aandacht van de andere tafels om hem heen. Je ziet men elkaar informeren over deze ongewone act. Sommigen draaien zich daarbij gewoon om toch vooral niets te hoeven missen.
Na weer lange tijd op het herentoilet gaat hij door met zijn zo te zien voor hem belangrijke bezigheden. Heel zorgvuldig schrijft hij met een balpen op een papiertje bovenaan de woorden ‘Katwijk’ met daarachter ‘gezellig’. Dan haalt hij een papieren zakje tevoorschijn en strooit dat met enig lawaai op tafel leeg. Allemaal muntgeld waarmee hij geldrolletjes maakt.
Al die tijd kijkt hij niet op of om of hij de aandacht trekt maar gaat onverstoorbaar door. Alle tafels in het café hebben nu zijn aandacht.
Dan weet ik het opeens! De man heeft teveel naar Mr. Bean gekeken!
Voornamelijk omdat Renée Bom, onze Haagse Nacht Burgemeester, het op social media had omgeroeptoeterd, bevond een aantal Opûh Koffie gangers zich op 22 april 2015 al om 14.00 uur op het Elandplein. Er was nog weinig te doen, behalve dat ik Bom zag bomen met een knappe wijkagent. Ze mogen blij zijn met zo’n knappe verschijning in het Zeehelden Kwartier, Ik heb hier nog een foto van hem: Lees verder “Heronthulling Beeld Jan Goeting op Elandplein door Revis”
De zonsverduistering eind vorige week was een van de beter verborgen gebeurtenissen van 2015 tot nog toe. Maar weinig mensen kregen er iets van mee.
Gedeeltelijke zonsverduistering in Duitsland. Foto: Edith Smal
Edith, mijn bazin, had gisteren bij de Opûh Koffie dan ook iets om dit wekelijks gezelschap mee om de oren te slaan: een foto van een gedeeltelijke zonsverduistering genomen in Duitsland, genomen afgelopen vrijdag om 10.30.
Zo zie je maar: als je niet de hele ochtend in het café op de bank blijft zitten, heb je af en toe iets om te laten zien!
Een vertegenwoordiger van het Guinness Book of Records heeft bevestigd dat de houtstapel met 30,000 pallets en het vreugdevuur van Duindorp op het Zuiderstrand op 31 december 2014 het hoogste en grootste ter wereld was.
Frans Schmit (hier met een a-typisch Ado incrowd petje op zijn hoofd – normaal is dat een Ajax petje – maar hij moest nog naar Florencia…) had het ‘s-morgens vroeg al tijdens de Opûh Koffie aangekondigd: Hij wist een plekje om beide brandstapels, die van het Noorderstrand een van het Zuiderstrand tegelijk in beeld te krijgen en hij had er al een passende titel voor bedacht: Haagse Twin Tâhwâhs:
Als je echter hieronder het Drone filmpje van Rene Oudshoorn bekijkt dat ik via Interniek’s Hagazine post vond, dan zie je als je het van de andere kant bekijkt het Noorderstrand stapeltje slechts een puistje is. Geweldig als je ziet hoe die Duindorp Jerommekes twee aan twee die pallets naar boven wapperen.
En tot slot Frans zijn eigen impressie van de Fik. Geweldig spektakel!
Trots om Hagenaar te zijn, ook al vanwege die mooie Hofvijver vuurwerkshow.
Haagspraak 