Haagspraak

Net voor station Laan van NOI remt de trein naar Dordrecht af en komt tot stilstand. De conducteur roept om dat er een bommelding is op Den Haag Holland Spoor. Haar stem klinkt bijna verveeld, ´Code oranje´ het zal haar wat. Het is vast niet de eerste keer dat iemand een koffer heeft laten staan of een grapjas opbelt. Om me heen zie ik geen verontruste gezichten. Er wordt gezucht. De mensen komen liever op tijd en nemen daarvoor een mogelijke bom op de koop toe.

In een land van terreurkleurencodes en weeralarmen kan alleen een echte bom de boel nog wakker schudden en zelfs dan zouden mensen de NS er nog de schuld van geven. Dat heb je wanneer er te vaak wordt gewaarschuwd voor een overstroming en er slechts motregen valt.
De aanslagen die de regering op het land pleegt zijn veel reëler. Neem de geprivatiseerde zorg waar jarenlang bureaustoelen werden warm gehouden door managers waarvan niemand wist waar ze in godsnaam voor waren aangenomen. Het waren de mensen die het ene beleidsplan na het andere bedachten. Beleidsplannen die slechts het werk van de echte ´verzorgers´ belemmerden. Het waren de mensen die meer geld uitgaven dan nodig was, aan zaken waar niemand beter van werd. Neem een voorbeeld aan eekhoorns wanneer je gezond beleid wilt. Nu er geld te kort is, zijn het de nietsnutten, die bureaustoelen warm houden en papieren plannen maken, die blijven zitten. Ze plannen de aftocht van verzorgend personeel Bezuinigen tot in de onnozele details als de sleutelbos van de invalkrachten of de boterhammen van de cliënten. Al het geld dat uitgegeven werd en waar de zorg niet beter van werd, komt nu tekort om de nodige zorg te handhaven. De managers blijven plannen maken. Het zijn de parasieten van de mensenwereld, ze hebben geen enkel nut, nooit gehad. Het bewijst eens te meer dat privatisering en ´vrije´ markt niets met efficiency te maken hebben.
De trein komt weer in beweging en mijn ongenuanceerde gedachtestroom wordt onderbroken en ik keer terug bij de bommelding. Ik bedenk dat ik voor de zekerheid, nog even wat mooie gedachten aan het papier wil toevertrouwen en iets voor de mensen waar ik van hou. Mijn kinderen, een paar vriendinnen, een paar vrienden en wat familie voor als het toch misgaat. Ik heb alleen wat ik achterlaat, als atheïst heb je nu éénmaal niets om naar uit te kijken. Een beetje slimme terrorist legt de bom namelijk niet op het station, maar in de trein en laat deze afgaan wanneer we Holland Spoor binnen rijden. In de stationshal is het rustig maar als er ergens met een knal een deur dicht slaat, zie ik toch verschillende mensen schrikken en met iets meer haast de trappen aflopen hun leven tegemoet.

Er zijn honderden goede redenen voor terrorisme. Obama en Poetin om er maar eens twee te noemen. Het zou de wereld niet beter maken, maar af en toe moet je gewoon iets doen om te bewijzen dat niemand ongestraft overal mee weg kan komen en dan kan je maar beter de grootste schurken pakken. Ze verwijten elkaar terecht de mensenrechten te schenden en pleiten zichzelf met een schijnheilige kop vrij. Ze kunnen ons afluisteren, martelen wanneer ze dat nodig vinden, maar ze zijn net zomin als wij onschendbaar en ook voor hen rest slechts het eindeloze niets.

PS Obama wil onderzoek naar verband tussen games en geweld. Lijkt me een goede zaak, hij schijnt volgens betrouwbare bronnen meer dan 12 uur per dag het moordzuchtige ´Drones´ te spelen.