Als je een Google search doet op ‘Poolse schaatsers’ dan kom je tegenwoordig een prachtige fotoreportage tegen van de shorttracksters Aida Bella en Marta Wojcik. Zoals ooit Tonny de Jong de Playboy haalde naar aanleiding van haar successen, zo bracht de opkomst van de schaatssport in Polen het mannenblad op het spoor van deze twee sportsters. De Nederlandse sponsor van de meiden schoot meteen in de kramp.

Juichen om de vaderlandsche superioriteit

Op het EK Allround leek de Nederlandse dominantie weer als vanouds. Zowel bij het mannen- als bij het vrouwenschaatsen mochten onze vaderlandse schaatsvolgers weer juichend op de banken gaan staan, net als vorig jaar. Sterker nog: bij het mannentoernooi kon er deze eeuw slechts twee keer niet gejuicht worden door de oranje menigte.

Daarmee blijkt nogmaals de Nederlandse dominantie in het mondiale langebaanschaatsen. Iets dat niet zo vreemd is als je bedenkt dat Nederland zowel bij de mannen als de vrouwen verreweg de meeste wedstrijdrijders heeft. Om maar niet te praten over de sponsorgelden die er in het moderne profschaatsen omgaan.

Titels of tieten?

Gelukkig was daar dan ook in de uitzending van de NOS de presentatie van de nationale Poolse ploeg. Met maar liefst tien schaatsers waren zij nadrukkelijk aanwezig in het deelnemersveld. Op de 1500m behoren de Polen tot de uitblinkers. En dat weten zij ook.

En dan blijkt ineens waarom er zoveel aandacht is voor de Polen: zij hebben een Nederlandse sponsor. Daar kom je dan ook vooral achter omdat de schaatsers zich vrij nadrukkelijk verontschuldigen voor twee collega’s uit het shorttrack: twee blondines die met hun afgetrainde lijven de Poolse Playboy sierden. Bij de aanblik van de foto’s begint Erben Wennemars, ooit succesvol door de NOS omgebouwd van hakkelende snelprater tot deskundig presentator, spontaan weer te stotteren.

Reportage van de Poolse Playboy op Youtube, met shorttracksters Aida Bella en Marta Wojcik

De Nederlandse sponsor, het Rijssense transportbedrijf Nijhoff Wassink, heeft een vestiging in Polen en is helemaal niet blij met de foto’s. Zij weten te melden dat zij helemaal geen toesteming hebben gegeven voor de reportage. Enig enthousiasme omdat er nu eindelijk mensen zijn die een poster met de bedrijfsnaam boven hun bed hebben hangen, kunnen zij al helemaal niet opbrengen. Dat soort conservatisme hoort er schijnbaar bij als je uit Rijssen komt.

Calvinisme maakt meer kapot dan je lief is

Rijssen, waar kennen we dat christelijke bolwerk ook alweer van? Voornamelijk van Belcampo’s novelle ‘Het grote gebeuren’, waarin een net afgestudeerde terugkeert naar zijn geboorteplaats Rijssen. Zijn timing is niet erg gelukkig: de Dag des Oordeels is op komst. Wel redt de jongeman, verkleed als engel, op de valreep nog een overspelige vrouw die zich onder de trap heeft verstopt. Het gemeentebestuur van Rijssen blokkeert tot op de dag van vandaag ieder initiatief voor een standbeeld of een straatnaam voor haar zoon Belcampo.

Dat twee Poolse meiden wellicht trots zijn op hun afgetrainde lijven en daar graag een mooie fotoserie van zien, dat zij daar een zakcentje mee bij kunnen verdienen, dat is natuurlijk helemaal ongehoord. Tonny de Jong mocht zoiets nog doen in de jaren ’90, maar voor Bella en Wojcik gelden heden ten dage andere criteria.

Gezien de krenterigheid van het Nederlandse bedrijfsleven als het op fotografie aankomt vind ik dit onbegrijpelijk: gratis en voor niets beschikt Nijhoff Wassink nu over een professionele fotoreportage. Dankzij de Playboy is deze nu tot ver buiten de eigen kring verspreid. Beter kan het niet.

Tijdens de spelen van Sochi kan Rijssen gelukkig weer normaal ademen: de beide shorttracksters zullen dan vanwege de olympische regels in een ander pak aan de start verschijnen. Voor mij een goede reden om zometeen bij de Winterspelen eens verder te kijken dan het langebaanschaatsen: shorttrack schijnt een mooie sport te zijn.

Edwin IJsman