Slechts een plaquette

Het ziet er niet bijzonder uit, hier, maar toch..
Beukstraat 8, waar Hanso Schotanus à Steringa Idzerda de eerste geregelde radio-uitzendingen ter wereld uitzond.
De Plaquette ter herinnering aan de eerste radio-uitzendingen ter wereld.
De plaquette. Stevig bijgewerkt met Photoshop, want inmiddels zwaar aangetast.

Je loopt er zo aan voorbij, maar Beukstraat 8 in de Haagse Bomenbuurt was de eerste plek ter wereld waar geregelde radio-uitzendingen plaatsvonden.
Slechts een bescheiden plaquette herinnert hieraan.

Hier op WiKipedia kun je er alles over lezen.

De apparatuur wordt tegenwoordig in Hilversum bewaard, maar je vraagt je af, waarom hier nooit een museum is gekomen.

Dat laat zich echter makkelijk raden: te weinig parkeerplaatsen.

Maar toch jammer dat we het nu slechts met een morsige plaquette op een wat verslonsde gevel moeten doen.

Kringloop Den Haag

Kringloop Den Haag
Wanneer we op de open koffie naar buiten kijken, valt er altijd wat te zien waarover een berichtje op Haagspraak kan worden geplaatst. Zo ook afgelopen woensdag ochtend. Kringloop kwam aan de overzijde wat ophalen. Het gaat ze kennelijk goed. Logo redelijk nieuw en auto ook niet oud….andere tijden….

Verlangen naar de lente en zomer

Jacq Duimel's avatarJacq Duimel

Verlangen naar mooi weer

In mijn foto-archief kwam ik deze foto tegen. Gemaakt tijdens het genieten van een lekker glas wijn in het wokrestaurant, in het Rosarium van het Westbroekpark. Dit doet mij verlangen naar de lente en mooier weer. Het is vandaag zo’n trieste en sombere dag. Daarom deze vrolijke foto om u op te fleuren!

View original post

Marks&Spencer

Marks&Spencer

Terwijl ik met gepaste stappen richting de net nieuw geopende Marks&Spencer loop, zie ik een medewerkster van de gigantisch grote nieuwe winkel buiten snel haar lunch naar binnen werken. Terwijl het regent staat ze tegenover de winkel en er straalt een glimlach van haar gezicht. Ik spreek haar meteen aan op het moment dat ik het logo op haar truitje zie staan, om haar vervolgens het hemd van het lijf te vragen. Ze antwoord uiterst keurig en zichtbaar oprecht op mijn nogal directe vragen.
Na mij, een klant, in haar pauze zeker 5 minuten antwoord te hebben gegeven op al mijn vragen snelt ze zich weer naar binnen. Waar ik haar even later op verschillende plekken in de winkel klanten zie helpen. Ik vraag me, terwijl ik me vergaap aan alle mooie kleding, af of ze daarop getraind is…klantvriendelijkheid.
Om dit te testen stel ik meerdere leden van het winkelpersoneel vragen en opvallend; allemaal even behulpzaam, vriendelijk, voorkomend, netjes gekleed en informatief.
Verheugd loop ik via de dameskleding richting de voedingswarenafdeling. Maar na nog geen vier stappen in de winkel gezet te hebben vult mijn hartje zich reeds…bijna alle kleding waar ik mijn oog langs laat glijden is er óók in een plus size, en het is nog enigszins betaalbaar ook!
Als ik uiteindelijk bij de voedingswarenafdeling geraak ben ik zo verguld van blijdschap dat ik rondloop als een kip zonder kop en met een soort van blackout gevoel kan ik alleen bedenken dat ik graag wil weten of ze ook clotted en dubble cream hebben. Beter bekend als>die heerlijk, vol vette room die zo uiterst Engels is. Staand bij het roomvak zie ik dat alles reeds uitverkocht is, maar het kan me eigenlijk niets schelen. Een winkel met super nette, mooie kleding, een grappige namen assortiment met heerlijk eten én vriendelijk personeel…dat is wat Den Haag nodig had!
Ik denk nog even aan mijn gesprekje met het meisje voor de winkel. Ik vroeg haar of met z’n allen als een team een winkel gaan bemannen een saamhorigheidsgevoel aanboort of dat het net zo is als bij de Etos werken. Waarop zij, met gepaste trots, antwoord: ik denk dat bij de Etos werken ook leuk zal zijn, maar om met met z’n allen in dit pand een zo’n bijzondere winkel opbouwen geeft wel een heel andere dimensie en ik ben blij dat ik daar deel van mag zijn.
Zo’n antwoord maakt me blij, en ik waan me heel even weer in het keurige Engeland waar ik mij ooit, een leven geleden, een tijdje heb verpoosd.

Kunstiniatief Maakhaven blijft voorlopig

In oktober berichte Haagspraak over de dreigende sloop van het pand waarin het kunstinitiatief Maakhaven gevestigd is. Gedurende de afgelopen 10 jaar dat het pand in gebruik was als ‘cultuurfabriek’ werden er vele grote objecten en voorstellingen voor tal van culturele organisaties gerealiseerd, zowel voor binnen als buiten Den Haag. De gebruiksovereenkomst met de gemeente werd echter opgezegd. Dit vanwege een rommelig plan van de gemeente om het gebied per kavel voor woningen te verkopen. Een plan dat niet alleen weinig respect toonde voor het industrieel erfgoed, maar juist ook een serieuze herontwikkeling van Laakhaven op lange termijn in de weg zou zitten. Zonde voor een plek in de stad die de geschiedenis en de potentie heeft om een centrale rol te vervullen in het stedelijk leven.

Dankzij een initiatiefvoorstel van de Haagse Stadspartij en GroenLinks is dit sloopplan nu voorlopig van de baan. Op 20 februari was er raadsbrede steun voor een voorstel waarbij nu een renovatieplan voor het voormalige Shellgebouw uitgewerkt kan worden.

Edwin IJsman