Elbphi – Wat zeuren we nu over dat OCC?

elbphi-by-thomas-jordanElbphi, foto van Thomas Jordan

elbphi-by-susanne-tofernFoto van Susanne Tofern

ellbphi-by-manfred-g-g-schroederFoto van Manfred G.G. Schroeder

Af en toe denk ik wel eens: “Er wordt alleen maar gezeurd en gezeken in dat Den Haag”. Het glas is altijd leeg – dan zit het overigens altijd nog vol lucht!

Nu ook weer. In Hamburg openden ze van de week een muziek theater met een spetterende lichtshow en Beethoven’s 9e: U weet wel “Datte we allemaal broertjes zijn en zo…”

Dat gebouw is neergezet aan de Elbe, vandaar al de bijnaam Elbphi of Elphi (van Elbe Philharmonie). Het is ontworpen door Herzog en de Meuron – Niet eens een Duits, maar een Zwitsers architectenbureau. Gebouwd voor “slechts” 800 miljoen euro. Dan zitten er wel 45 luxe appartementen en een 5 sterrenhotel bij.

Wat willen we nu in Den Haag? Een theater op het Spui dat daar op dezelfde wijze komt als we ons rookvlees bestellen in Den Haag: “Doet u maar drie plakjes (prop maar 3 functies in het gebouw) en schuift u het dan maar onder de deur deur”. Tja dan blijft er over zo’n nieuw theater altijd wat te zeuren. Want het is het net niet of helemaal niet. Net als het vorige overigens…het muziektheater was ook tijdelijk.

Chuck

Ik ben zeker niet de eerst aangewezen persoon om hier op Haagspraak iets over Chuck Deleey te schrijven. Ik wist hoe hij er uit zag, want hij kwam wel eens langs fietsen met zijn geluidsinstallatie en zijn gitaar (kennelijk op weg naar de HEMA) maar dat was het. Ik heb nog nooit een duppie in zijn hoes gegooid. Ik wist ook niet waar zijn stek was. Andere haagspraakenaren kenden hem veel beter en spraken hem ook af en toe eens…Als het goed is schrijft Ed morgen een echt in memoriam, maar ik was een paar videootjes bij elkaar aan het zetten voor Ed….en drukte per ongeluk de publish knop….daarom staat dit er nu…

Vreugde uit de vuren

Interniek's avatars t a d s f l i t s e n - digitaal geweten van een stad

Als Bouw- en Woningtoezicht zich met de brandstapels op Scheveningen gaat bemoeien en de maximale bouwhoogte al vastligt wat valt er dan nog te strijden?

Daar sta je dan twee dagen voor de ontsteking van het vreugdevuur en het hoogst toelaatbare punt al bereikt. Wat nu? Dertigduizend pallets later en nog vele brandklaar op de grond: is dit nu wat Duindorpers en Scheveningers van hun vreugdevuren verwachtten?

Een machteloosheid maakt zich van de bouwers meester. De sterren op de ruggen van de Duindorpers zullen als eeuwige overwinningstekens op de gewonnen hoogtes van de Scheveningers herkenbaar blijven. Maar na 2015 is er eigenlijk geen echte strijd meer mogelijk. Vorkheftrucks, verhuisliften en eindeloos aanrijdende vrachtwagens vol met al dan niet spiksplinter nieuwe pallets uit het midden van het land hebben dit jaarlijkse spektakel volledig gestandaardiseerd. Mocht er nog strijd geleverd gaan worden, dan zal de aanvangstijd van de opbouw officieel…

View original post 60 woorden meer

De Ker$tgedachte: Free Hugs-team uit Passage gezet

Onze Theo Che gaat voorafgaand aan de Kerst altijd mee ‘Free Hugs’ geven in de Haagse Passage, dit doet hij met onder andere Marion van der Vegt, de dichteres die in het verleden ook een en ander op Haagspraak publiceerde.

Deze keer verliep de actie anders dan anders, Marion schreef erover in haar blog, alvast een spoiler: “Het komt er dus op neer, wanneer je iets commercieels wilt doen, en in de Passage wilt staan hier een vergunning voor kunt aanvragen. Dan mag dat allemaal wel. Maar kom je iets doen vanuit je hart, en wil je stukje medemenselijkheid tonen, wordt je de Passage uitgejaagd.”

Lees het gehele verhaal van Marion van der Vegt en vergeet niet om daarna mensen te knuffelen, vooral in de Passage, waar dit niet mag:

Free Hugs 2016 (met ’n randje) Free Hugs in English for this year !

Oh oh OCC

Rob van Kleef van Dutch PhotoDay stuurde ons een paar foto’s die de situatie aan de grond laten zien bij het OCC in aanbouw, of moeten we zeggen: braakliggend terrein?

Deze slideshow vereist JavaScript.

Onze Casper de Weerd maakte ook enkele foto’s van dit desolate stuk Den Haag op een mistroostige dag. Arme ambtenaren die dit elke dag aan moeten zien vanuit het stadhuis…