Sonnet No. 5

Foto: Melissa Venable

Sonnet No. 5

Ik heb een hekel aan sonnetten.
Ik haat de orde en de regelmaat.
Van rijm en metrum krijg ik het te kwaad.
Toch laat ik mij door geen mens beletten

om af en toe zo’n kreng te schrijven.
Ik ben nou eenmaal gek op kattekwaad
en als dichter vaak te obstinaat
om zo lang in een vorm te blijven

hangen: een vers wordt dan gevang-
enis in plaats van poging tot verzet,
een ziekte die in elke regel, let-
ter van het gedicht van mij verlangt

dat ik mij door de waan laat lijden,
van het moment. Kunst moet bevrijden.

Sacha Kahn

Hendrikus Colijn

Met onze bajonetten
regen wij vrouwen en kinderen
tot een ketting aaneen.

We zetten ze op een hoop
en schoten erop.

Dat was niet zo fijn
voor Hendrikus Colijn.

Tegenwoordig
hebben wij gelukkig drones.

 

Sacha Kahn

*Hendrikus Colijn, voormalig ARP-politicus en minister-president in 5 kabinetten over de militaire expeditie naar Lombok in 1894: “Ik heb er een vrouw gezien die, met een kind van ongeveer 1/2 jaar op den linkerarm, en een lange lans in de rechterhand op ons aanstormde. Een kogel van ons doodde moeder en kind. We mochten toen geen genade meer geven. Ik heb 9 vrouwen en 3 kinderen, die genade vroegen, op een hoop moeten zetten, en zo dood laten schieten. Het was onaangenaam werk, maar ’t kon niet anders. De soldaten regen ze met genot aan hun bajonetten. ’t Was een verschrikkelijk werk. Ik zal er maar over eindigen.”

Colijn kreeg in 1895 de hoogste militaire onderscheiding in Nederland, de Willemsorde.

Kerstavond 2012

Kerstavond 2012

De stad is schoon
en opgeruimd

Geen junk, geen zwerver
geen illegale allochtoon

Niets ontsiert ons netvlies
Wij consumeren onbezorgd

Van de lippen
van de ander

geen onvertogen woord
De ontheemden zijn ontzield

Wij zien ze niet
bij nog een glaasje wijn

Wij horen ze niet
de schimmen zij spoken
licht en schoon
en onbesproken aan het kerstbanket

Licht en schoon
En opgeruimd

 

Sacha Kahn

Opgedragen aan de schone stad Den Haag en haar burgemeester, de heer Jozias van Aartsen.