
Afscheid
daar staan we dan
we zijn er
ik voel geen pijn
bij het einde
ik sta stil
en ik luister
allemaal stemmen
die van jou zijn
en zwijgen

Afscheid
daar staan we dan
we zijn er
ik voel geen pijn
bij het einde
ik sta stil
en ik luister
allemaal stemmen
die van jou zijn
en zwijgen
Het heeft kort gesneeuwd,
en toen is het gesmolten.
En ik heb heel de winter
nog geen kou gevat.
Ik heb niet veel gereist,
maar op mijn reis naar België,
las ik Ezra Pound.
Hij bracht me naar Italië,
naar Provence en zelfs naar China,
en liet Homerus spreken
met een nieuwe stem.
Het was een hele openbaring
en het schiep een hechte band
met mijn Europa, —
maar ik dacht alleen aan jou.
Zij treffen elkaar gewapend:
lepe pionnen van de dood
Een leugen gilt om aandacht
het knalt in salvo’s van de daken
God weeft stof, geen wortels
wij zijn te vaak belazerd
Laat me lachen, laat me huilen
Lach me uit
maar laat mij niet apathisch
of: wat we allemaal denken
Het gaat niet om macht, het gaat om het principe.
Het gaat niet om liefde of seks;
het gaat niet om de strijd der seksen.
Het gaat niet om macht, het gaat om het principe.