Het is nooit wat geworden
met die zondvloed
en ook de ark
was bij zonsopgang
al verlaten
‘Apres nous le deluge’
zo dacht ik nog
gisteravond
maar als je weer nuchter bent
valt alles tegen
als je alles weer ziet
ademt elke letter
en elke alinea
als een tekst vol met gaten
Hier sta ik dan
met de loodgieter
wat bij te praten
met pijn in mijn maag
een overstroomde badkuip
en een draak van een kater
Het geratel van een harde schijf
die hard voor mij aan het werk is
trouw haar foto’s voor mij bewaart
en nog even een md5 checksum doet
terwijl ik naar het scherm zit te staren
Ik loop tenslotte maar naar de koelkast
waar op deze volledig geautomatiseerde avond
nog altijd de boeken van een ingestorte plank
onaangeraakt op mij liggen te wachten
met een ansichtkaart van vorig jaar
laat mij
het is maandag
ik zie jou niet
ik ken jou niet
eerst koffie
dan kijk ik
ik ben wakker
maar jij
raakt mij niet
ik geeuw ik schreeuw
ik lazer
de pennen en de muis
van de PC van tafel
het is maandag
dat gebeurt wel vaker
Ik zal u uitleggen
waarom het zo fijn is
om een aap te zijn:
Als ik zometeen
Hamlet heb uitgetikt,
zonder mijn vingers
van het toetsenbord
te halen, zal u denken
dat ik geniaal ben.
Ik ben dan nog
steeds een aap.
Haagspraak 