Wie zijn toch al die mensen die door de stad heen razen?
Wie zijn toch al die oude dames met hun boodschappenkarretjes, wat hebben zij gedaan in en met hun leven?
Wie zijn toch al die vrachtwagenchauffeurs die dubbel geparkeerd staan, is hun waar het waard beboet te worden?
Wie zijn al die mensen uit andere culturen, zouden zij zich buitenlander voelen?
Waar komen al die toeristen toch vandaan, waarom kozen zij ervoor onze stad te bezoeken? Wat weten zij wat wij niet weten, wat hebben zij gehoord over ons?
Zouden de bewoners van de volgepakte huizen nog weten waarom ze juist die plek hebben gekozen om te gaan wonen?
Wat is het verhaal achter al die invalidewagentjes, wie rijdt daar in en waarom?
Wat ziet dat hondje achter het raam iedere dag aan zich voorbij komen…
zou hij altijd op zijn qui-vive zijn als hij naar buiten kijkt?
Dikke regendruppels vallen op de straat, waar gaat al dat water heen als het de goot indruipt?
Al lopende door de stad komen al die vragen als gedachtenbubbeltjes naar boven. Spekgladde tegels en de nodige wind stuwen mij voort op mijn weg door die stad..het is echt herfst.

Erg mooi hersenspinsel.
Nu nog antwoorden bij de vragen 😉
Jah…dat is een missie op zich!!
Een waar seizoensjuweel,
Van woordenrijk herfststruweel.
Wat een sfeervol stukje. Mooi.
Jacques ui Curtil.
Dank je wel pap!