Tag: strandbeest

Verslag Haagspraak Bijeenkomst (4)

De Fuut 1 _MG_5959A

De Fuut

Cameratasje in de fietsmand en op tijd op pad. Natuurlijk niet meer op mijn eigen toch wel heel duidelijke uitnodiging gekeken. Gewoon gaan met die banaan. Ik ben een Hagenaar! Hagenaars gaan altijd naar het Zuiderstrand. Ik ken de weg toch? Eh nee, ik was nog nooit in De Fuut geweest….

Vanuit de stad de Sportlaan genomen en bij de Nieboerweg de tramrail van lijn 12 opgepikt en daar rechtsaf geslagen. Ik bleef de tramlijn volgen tot het eindpunt Markense Plein. Viel me wel op dat ik weer een heel eind terug reed. Helemaal fout! Google maps bekijkend had ik vanaf de Westduinweg de andere kant van de Nieboerweg in moeten rijden om bij de Duivenlandsestraat rechtsaf te slaan…

Duinen in gefietst. Genoten van de heerlijke geur die daar hangt van volop bloeiende wilde rozen. Volg het pad (blijkt de Baden Powell weg te zijn) zonder goed op te letten en fiets het bordje dat naar strandslag 10 wijst voorbij. Halverwege bedenk ik mij dat ik op de foto van De Fuut op mijn uitnodiging achter De Fuut mastjes van op het strand liggende zeilbootjes heb zien liggen. Als ik over het duin topjes kijk, zie ik topjes van mastjes van zeilbootjes steeds verder achter me verdwijnen. Ik draai om en fiets terug. Richting Strandslag 10. Fiets neergezet. Naar beneden gelopen. Kijk links en zie hele grote strand reddingspost en daarachter mastjes van zeilbootjes. Verder niets. Zeker niet iets geels wat op De Fuut lijkt. Kijk naar rechts en zie een strand tent, De Staat, niks geel, erg donkerbruin. Ook nooit geweest. Dat is hem niet. Kijk eens op Foursquare. De Fuut ligt volgens Foursquare 2 km verderop. Dan maar weer op de fiets.

Er blijkt een snel weggetje te zijn duin af duin op naar strandslag 9. Fiets neergezet. Naar het strand afgedaald.
Verdorie daar ligt De Kwartel in alle glorie.
Door het mulle zand om de Kwartel heen gesjokt en jawel ziedaar (de eerste foto) daar ligt de Fuut. Gewoon aan de andere kant van de zeilbootjes en tussen twee strandslagen in. Nog wel een vreselijk eind door het mulle zand sjokken (en ik ben al geen strandmens). Wie heeft dit nu weer verzonnen?

Uiteindelijk maar een uurtje gedaan over wat normaal misschien een kwartiertje kost. De voorpret was groot. En (iets) minder pijnlijk, dunkt mij, dan Interniek die zich gewoon in de datum vergiste….

Wat dichterbij gekomen ziet De Fuut er zo uit:

_MG_59623

Daar zijn:

ED _MG_5965A
Oenkenstein
Edwin_MG_5968A
Edwin IJsman
Pieter _MG_5963A
Pieter Musterd
Frans - ooievaar _MG_5980
En schuift later aan Frans – van de ooievaars – Schmit met lieftallige ega.

Dat is een “first” voor een Haagspraak bijeenkomst: Een belangstellende. Leuk dat je erbij was Frans!

De anderen zijn ziek, aan het werk, op vakantie of het gewoon vergeten 😉

En toen?

“En de inhoud van de bijeenkomst?” Zult u mij vragen? Die zal ik hier nog wat aanvullen op een later tijdstip en ook nog in een aparte post.

Update 17 juli

Hee Manual _MG_5983A
Ow daar zit het “manual” knopje!

Er is niet zoveel over de gesprekken te melden. Fotografen praten over toestellen, Flickr, foto bewerking, hoe je een Jaarboek maakt (Blurb gebruikt Pieter tot volle tevredenheid). Verder ging het vooral over de naast De Fuut geparkeerde Strandbeesten en werd er geëxperimenteerd met een miniatuur strandbeest, maar daar zal ik een aparte post aan weiden [gedaan op 20/7]. Als Edwin dan weer uit “rust” mode is, kan hij zijn videootje van de experimenten daar aan vast plakken.

Haagspraak heeft bij velen inmiddels een vast plaatsje gekregen. Om de continuïteit te waarborgen gaan we er een vereniging van maken waar je lid van kan worden.

Oenkenstein gaat een Soundcloud account op naam van Haagspraak aanvragen zodat de geluidsopnamen daarnaartoe kunnen worden geladen en hier ingeplakt.

Dat was het. Tot de volgende keer!

Strandbeesten

strandbeesten
Foto: Oenkenstein

Hoe vang je een strandbeest? Vrij eenvoudig: je pakt het bij de horens, net als een texaanse koe. Deze les zal Theo Jansen je bijbrengen als je voor hem werkt als cowboy. Wat hij er niet bij vertelt is dat je als cowboy op het Zuiderstrand in Scheveningen soms natte voeten krijgt: strandbeesten lopen maar al te graag het water in.

Leuk allemaal, maar wat is dat nou: een strandbeest?

Wellicht moet ik enige uitleg verschaffen bij dat woord. Voor sommigen van jullie zal Theo Jansen wellicht een bekende naam zijn, als kunstenaar is hij dat uiteraard voor velen ook weer niet. Theo Jansen werd in 1948 geboren in Scheveningen en is tegenwoordig inwoner van Delft. Begin jaren ‘90 verscheen een column in de Volkskrant van zijn hand, waarin hij een tweetal imaginaire beesten beschreef die zand opwierpen en de mens in zijn strijd tegen de zee bijstonden in het creeren van nieuwe duinen. Na dit artikel besloot hij zich toe te leggen op het realiseren van deze droom: het scheppen van een nieuwe natuur. Strandbeesten bestaan uit kunstof en leven van de wind: afgezien van de zeilen zijn ze geheel opgebouwd uit PVC en tie-wraps.

Theo was als kunstenaar al vroeg gefascineerd door evolutie en dit zie je terug in zijn werk. En niet alleen in de naamgeving van zijn beesten, die allen tot de Animaris-familie behoren. Zo zijn, bijvoorbeeld, de poten van zijn strandbeesten ontstaan in een computerprogramma dat evolutionaire principes hanteert om tot een goede oplossing te komen voor de vele problemen die het voortbewegen over zand met zich meebrengt.

Voet van een strandbeest. Foto: Oenkenstein

Elk jaar doet een nieuwe generatie van deze wonderlijke creaties zijn intrede, een generatie waarin weer nieuwe concepten en ideeen verwerkt zijn die het overleven van het genus ‘Animaris’ mogelijk moet maken. Tot nog toe is dit overleven beperkt: sommige strandbeesten leven niet veel langer dan enkele minuten. Allen sterven ze uit aan het einde van het seizoen.

Cowboy zijn bij Theo Jansen is maar een paar dagen per jaar mogelijk: ergens in de nazomer laat hij zijn strandbeesten los op het Zuiderstrand van Den Haag. Gedurende een dag of drie is er dan tijd voor filmopnames, een aantal demonstraties voor bezoekers en toevallige passanten en veel oplapwerk: strandbeesten lopen de eerste hulp in Theo’s zeecontainer in en uit.

Strandbeesten hebben soms wat hulp nodig Foto: Oenkenstein

De generatie strandbeesten van 2012 heette ‘Animaris Adulari’. De soort zou bij de WWF al snel op een beschermde lijst komen: ze waren met zijn zessen. Ook was er een afwijkend exemplaar te vinden in hun kudde: een dame met het dubbele aantal poten. Zij was bijna twee keer zo zwaar als de rest en vertoonde enig divagedrag: haar op tijd terug krijgen voor de lunch na een strandwandeling vereistte veel extra werk van de cowboys. Met veel geduld en het nodige duw-en trekwerk was ook zij echter wel tegen de wind in weer thuis te krijgen.

Vele poten. Een strandbeest met sterallures. Foto: Oenkenstein

Deze soort is echter nu alweer uitgestorven. Wellicht zijn hun stoffelijke overschotten nog te vinden op de strandbeestenbegraafplaats bij Theo’s atelier in Ypenburg. Hier rusten de dode strandbeesten, terwijl hun gele PVC-skeletten langzaam verbleken in de wind.

Informatie over Theo Jansen en de strandbeesten kan gevonden worden op: http://www.strandbeest.com/

Â