Bob demonstreert een nieuw speeltje tijdens de Opûh Koffie. Een cameraatje dat vanzelf 360 graden opneemt en ook nog geluiden opneemt. Je kan er dus prima een vergadering mee beleggen.
Sorry, ik krijg het niet embedded
Bob demonstreert een nieuw speeltje tijdens de Opûh Koffie. Een cameraatje dat vanzelf 360 graden opneemt en ook nog geluiden opneemt. Je kan er dus prima een vergadering mee beleggen.
Sorry, ik krijg het niet embedded
Ruud Ketelaar heb ik leren kennen als heerlijke eigenwijze en soms dwarse deelnemer aan de twitter praatgroep #blogpraat. Iedere maandag onder de hashtag #blogpraat op twitter te vinden tussen 20.00 uur en 21.00 uur. Blogpraat heeft zelfs een heus eigen blog.
Ik schreef op Hofstijl al over blogpraat, althans over een bezoekje van moeder blogpraat aan onze Opûh Koffie.
Ik ontmoette Ruud voor het eerst tijdens een blogpraat Tweetup in Den Haag (ook daarvan maakte ik een verslagje op Hofstijl) en later in Almere.
De twitternaam van de jongedame op de foto met Ruud uit 2012 is @JulIta. Het is een op sociale media redelijk actieve dame die gewoonlijk meer twittert dan blogt. Ze studeerde litteratuurwetenschap in Amsterdam. Later zag ik haar nog eens op het Blogbal.
Ruud was nooit te beroerd iemand te dollen op twitter, zonder aanziens des persoons overigens, want hij zette net zo makkelijk zijn baas bij de belastingdienst op twitter te kijk als ieder ander. Zo ook deze jongedame die hij een beetje omfloerst benaderde, en haar, overigens zonder enige bijbedoeling, steevast knuffeltje noemde. Vandaar dat ik hem in Almere de bijnaam Opperknuffelaar gaf. Onder deze naam zal ik een blijvende goede herinnering aan hem hebben. Wellicht is knuffelbeer een betere bijnaam.
Ik was er ook wel een beetje trots op dat hij mij in de kantlijn van zijn zeer persoonlijke blog als contact had opgenomen
Aan deze twee tweets te zien is zijn familie bekend met zijn omzwervingen op het wereldwijde web en worden de social media bij zijn verscheiden betrokken. Een goed gebruik en ik weet zeker dat Ruud aan gene zijde zit te gniffelen om wat er allemaal wordt gezegd en gedaan rond zijn er zo stilletjes tussenuit knijpen. Ik hoop dat zijn blog nog een tijd in stand blijft, want nu wordt het natuurlijk nog belangrijker het eens na te lezen. Geniet van je rust Ruud!
Gisteren-, woensdag-, middag 20 april 2016 werd afscheid genomen van Ruud. Uitgebreid op de begraafplaats en online via een stream. Wel bijzonder!
Ik vond dat ik hem weer niet voldoende kende om daar aan irl of online deel te nemen. Het zette me wel aan tot het bijeen sprokkelen van wat blogposts van medebloggers over Ruud, omdat het kenmerk van blogposts is dat ze wegzakken in de tijd en zo zijn ze nog een beetje terug te vinden:
Een man met een mening, afscheid van Ruud
Wonderlijk, Verwarrend en Verdrietig
Ik heb een Steen Verlegd, #Ruudwas
Een Uitgesproken Mening #Ruudwas
Onbekende Nederlander werd Trending Topic op Twitter
Akbar is auteur op Haagspraak, soms wellicht tegen wil en dank, maar vooral is hij een gewild fotografisch chroniqueur van de Haagse graffiti scene en soms die van andere plaatsen die in een al dan niet wijde cirkel om Den Haag heen liggen. Daarnaast is hij ook nog eens chroniqueur van het Haagse straatleven en soms het straatleven van plaatsen die al dan niet in een wijde cirkel rond Den Haag liggen. Casper maakte bovenstaand portret van Akbar dat naar mijn mening wat beter geconserveerd moet worden dan uitsluitend op het snel weg zakkende FaceBook.
Maar dat was niet de aanleiding voor deze post. Dat was een foto van een graffiti artiest, Nils Westergard, helemaal aan de andere kant van de grote vijver zoals de Amerikanen de Atlantische Oceaan ook wel noemen. Die had een foto uit de straatfotografie portfolio van Akbar gebruikt als inspiratie voor een levensgrote mural in Virginia:
Nils werd door deze foto van Akbar geinspireerd:
En nu nog het videootje ervan:
GAAFF!
OZ, oftewel Oud Zeikwijf, gaf het goede voorbeeld met Mijnheer OZ: Ze zwierden er lustig op los.
Mijn foto’s van:
en een fillumpjuh van José om het wat kracht van geluid bij te zetten:
Dit was een Blogbal Light. Er was geen blogbatttle, geen blogger des vaderlands verkiezing, er waren geen voordrachten van onzin of gedichten. Je kon lekker kletsen in een huiselijke omgeving. Er was voor elk wat wils: Een troubadour, naar wie werd geluisterd, achter onder in de kelder een dansvloer met podium met een band en later een DJ. Er werd dus ook gedanst, maar daaraan wijd ik een aparte post.
Mijn foto’s van: